Güneş yerterli mi baharın geldiğine inanmamız için? Ya o dallardaki pembe pembe, beyaz beyaz açan şeftali ve erik ağaçlarının çiçekleri…..Onlarda baharın geldiğini bize müjdelemiyor mu.?

Zaman olarak gerçek bahar mevsiminin çiçekleri bunlar.Hani kış ortasında açan yalancı bahar çiçekleri değil..Kalıcı olanlardan..

İnsanlarda böyle değil mi?…Zamansız çıkar bazıları ortaya,kışın açan meyve çiçekleri gibi..Birden inanırsınız, gerçek çiçek sanırsınız,sonra hafifi bir rüzgarda dökülür gider.Umursamazsınız…Belliydi dersiniz…Bu mevsimde bu çiçeğin işi ne..

Fakat tam mevsiminde açan çiçekler olunca ve aniden yağan bir dolu veya sel onları vurunca üzülürsünüz…Gitti canım çiçekler meyve vermeyecek bu mevsim dersiniz…

Hayatınızda her zaman inanıp güvene bileceğiniz dostlarınız hep olsun..Olmalı da..Allah dost görünüp, arkanızdan kuyu kazanlardan korusun…Sizlerden ve bizlerden uzak tutsun…

Güzel bir gün…İçim kıpır kıpır…Sizlerede güzel bir hafta sonu diliyorum.

İçinizi kıpırdatan, ruhunuzu aydınlatan,sizi mutlu eden cıvıl cıvıl günler sizlerin olsun…Tabiii benim de…))))

Şimdi arkadaşım yayınlamış facebook’ta çok hoşuma gitti,sizlerlede paylaşayım istedim.)))

Cebinde Paran Varsa KoLunda Manitan OLur eLbet, ÖnemLi oLan Soğan Ekmek Yerken Karşında Sana Zeytini Uzatacak Yari BuLabiLmek …!

Kültürümüz  insanın sohbet seviyesini şöyle özetler: “ Konuşmasını bilmeyenler kavga ederler.- İnsanı anlamak için şakadan kavgaya tutuştur.” Cahil ile etme sohbet, her sözü bir baş incitir, cahilde söz yoktur ama, kendisini derya bilir.”

Günümüz dostlukları internet üzerinden saçma sapan anlamsız maillerle  zamanı boşa öldürmek, boş vakit geçirmek değil, bilgi kazanmak, birbirini doğru kaynaktan beslemek,  beşikten mezara kadar öğrenmek olması gerekirken sanal ortamda dahi konuşma kültürü yoksunluğu , egoizmi şaşırtıcı boyutta. İncelemelerim sonucunda, özellikle 1940’lı  jenerasyonlardan 1960 arası jenerasyonda  görülen kimlik sorunu Doğan Cüceloğlu’nun deyimiyle açıklanırsa; “Büyümemiş çocuklar ülkesi.”

Dostluk çok derin bir kavramdır. Dünya kültürüne; “Gönül ne kahve ister, ne Kahvehane, gönül bir dost ister Kahve bahane” yazdırmış milletin nesli olarak kişisel gelişim zayıflığı toplumsal bir hastalık maalesef.Can Yücel bakın ne söylüyor:

Dostlar ırmak gibidir, Maxicep.com – Dostlar ırmak gibidir – Can Yücel Kiminin suyu az,kiminin çok
Kiminde elleriniz ıslanır yalnızca
Kiminde ruhunuz yıkanır boydan boya

İnsanlar vardır; Üstü nilüferlerle kaplı, Bulanık bir göl gibi…
Ne kadar uğraşsanız görünmez dibi.
Uzaktan görünüşü çekici aldatıcı
İçine daldığınızda ne kadar yanıltıcı…
Ne zaman ne geleceğini bilmezsiniz;
Sokulmaktan korkarsınız,güvenemezsiniz!

İnsanlar vardır; derin bir okyanus… İlk anda ürkütür,korkutur sizi.
Derinliklerinde saklıdır gizi,
Daldıkça anlarsınız,daldıkça tanırsınız;
Yanında kendinizi içi boş sanırsınız.

İnsanlar vardır, coşkun bir akarsu… Yaklaşmaya gelmez,alır sürükler.
Tutunacak yer göstermez beyaz köpükler!
Ne zaman nerede bırakacağı belli olmaz;
Bu tip insanla bir ömür dolmaz.

İnsanlar vardır; sakin akan bir dere…
İnsanı rahatlatır,huzur verir gönüllere.
Yanında olmak başlı başına bir mutluluk.
Sesinde,görüntüsünde tatlı bir durgunluk.

İnsanlar vardır; çeşit çeşit,tip tip,
Her biri başka bir karaktere sahip.
Görmeli,incelemeli,doğruyu bulmalı.
Her şeyden önemlisi insan,insan olmalı…

İnsanlar vardır; berrak,pırıl pırıl bir deniz. Boşa gitmez ne kadar güvenseniz.
Dibini görürsünüz her şey meydanda.
Korkmadan dalarsınız,sizi sarar bir anda.
İçi dışı birdir çekinme ondan.
Her sözü içtendir,her davranışı candan…