Nereden mi geldim?İstanbul’dan..Bir haftalığına İstanbul’a gitmiştik. Hem kızımızı gördük, hem de Amerika vizesi aldık.Bu defa çok rahat oldu vize almamız, birkaç soru sordular, yanımızda götürdüğümüz hiçbir evrağada bakmadılar. Şimdi 10 senelik bir vizemiz daha oldu. Biliyorsunuz bundan öncede 10 senelik vardı, ama süresi dolmuştu. Hatta dolmadan 2007 ve 2009 yıllarında 2 kez gemi turuna gitmiş, ilkinde 13 gün, ikincisinde 23 gün kalkmıştık. Çokta güzel vakit geçirmiştik.

Ahh şimdi anılarım canlandı.2007 de gittiğimizde 5 bayan arkadaş gitmiştik.Ve süper vakit geçirmiştik.Bahamalar, St.Marteen, Sn.Thomas,Labadee,ismini hatırlayamadığım biryer daha vardı, buraları görmüştük.Hele Maimi’ye gittiğimizde Holliday İnn’de  kalmıştık ahh ne güzel anılar yaşamıştık. Otelimiz Bayside Marketplace’in tam karşısındaydı. Akşamları orayı dolaşırdık.Birçok lokanta, tekneler,lüks alışveriş mağazaları her şey vardı. Birgün de Miami turuna katılmıştık, hem karadan ve hem de tekneyle denizden.Ünlü artistlerin yalılarını görmüştük.

Her şey çok güzeldi.

İkinci gittiğimizde önce bir arkadaşımla Chıcago’ya gidip, orada oğlumla buluşup gezmiştik. Oradan da anılarımda kalan, yüksek binalardan caddeye güneş ışınlarının düşmemesiydi. Birde St. Patrick Day’e denk gelmiştik, orada tüm nehirin suyunu yeşile boyamışlardı.Onu da unutamıyorum.Oradan İllinois’e gitmiştik, oğlumun okulunu ve yaşadığı yeri görüp,Miami’ye uçmuştuk. Türkiye’den gelen diğer arkadaşımızla Miami Havaalnında buluşup, yine Holliday İnn ‘e yerleşmiştik.Ve diğer günde gemimiz Miami limanından hareket etmişti. Yine birçok yer gördük.Gezmek ne güzel. Ama gemiyle 2 hafta gezince, yediğimiz karides ve istakozların yanında , pırasayı çok özlemiştim. Üstelik o kadarda sevmem. Ama uzaklarda olunca pırasayı bile özlüyorsunuz bu kadar yemeğin yanında. Birde zeytini çok özlemiştim, beyaz peyniri de.

Bu arada Mexico City’de, yunuslarla yüzmüştük.

Neler yazacaktım, nerelere gittim.Seyahat olunca anlatmadan duramıyorum.Bu defada kısmetse oğlumun yanına gideceğiz. Ama ne zaman henüz karar vermedik, kısmet artık.

İstanbul yine herzaman ki gibi ……Nasıl görmek isterseniz öyle yani… Güzel tarafını görmek isteyen o yönünü, sevmeyen ise , birbaşka yönünü anlatır size… Ben bu defa fazla gezmedim, bir gün gemiyle Eminönü’ne gittik , hepsi o. Diğer günler vaktimi AVM lerde geçirdim. Neler moda onlara baktım,fiyatları öğrendim. Üstler 80-260tl. Elbiseler 130-300tl,pantolonlar 80-300 tl arası. Bu fiyatlar tabii normal mağazalardaki fiyatlar. Koton, Mango, Mudo, Hm gibi mağazalardaki fiyatlar. Yalnız bu defa yeni bir yer keşfettik Nişantaşı’nda, ürünler kaliteli ve çok modern di. Fiyatlarda bayağı uygundu. Fransa’da yaptırıyorlarmış birçok ürünü. 5 kız kardeşin açtığı bir mağaza zinciri.5İN 1Canpolat. Tavsiye ederim. Biz kızımla en son gün gidebildik ve yinede birçok şey aldık.

Bu arada diz ameliyatı olan ablamla çok vakit geçirdim. Bir akşam Big Chef’e yemeğe götürdü kızım. Güzel bir mekan, ama fiyatlar kazıktı. Ve işte 8 gün hemen geçti. Yine döndüm Sinop’a.

Sinop’um.Benim güzel Sinop’um..Kurslar ve günler hemen başladı tabii. Bugün Liseli grubumla, Beyaz Ev’e kahvaltıya gittik. Kahvaltısı da, ortamda çok güzeldi.Tabii sohbetimizde. Öğleden sonra da Seramik Kursuna gidip çalıştım. Bu arada ürünlerimin çoğu pişmiş. Bazıları çok güzel olmuş. Gittikçe daha da güzel yapacağım inşallah.

İşte böyle sevgili günlük. Haberler benden bu kadar. Hepinize iyi geceler.Kendinize dikkat edin.

Not:Öpüşmeden selamlaşın arkadaşlarınızla, hatta tokalaşmayın bile. Sıksık ellerinizi yıkayın, kapalı ortamlarda bulunmayın.Korona virüsünden, Allah korusun hepimizi…

Yine yoktum epeydir, ama ne yapayım yine İstanbul’a gittim, geldim kurslara devam ediyorum derken vakit olmadı yazmaya. İşim azmış gibi birde çini kursuna başladım.

Ama bu tür şeylerle uğraşmaktan mutluluk duyuyorum.Bunlarla uğraşırken vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorum bile. Bir bakıyorsun hafta sonu gelmiş hemen.

Neyse güzel ve sağlıklı geçsinde, gerisi mühim değil.

İstanbul bu defa çok yağışlıydı.Misafirlerimiz geldi Amerika’dan onlarla buluştuk, çok güzel bir 9 gün geçirdik beraber. Aslında tam 9 günde değildi, çünkü 3 günlüğüne de Kapadokya’ya gidince  bize ayrılan süre azaldı.

Neyse Allah hepimize sağlık versin.

Bu arada ben çok kötü alerji oldum. 3 hafta sürdü, halada tam iyileşmiş değilim.Çok kötü geniz akıntısı ve öksürükle nüksetti. Önce Sinop’ta K.B.B. doktoruna gittim, verdiği ilaçları kullanmaya başladım. Akabinde İstanbul’a gittim, dahada kötü oldum. Akşam saat 23.00 gibi bir başlıyordu öksürüğüm, sabah 6.30 za kadar ne uyuyor, ne uyutuyordum. 6 gün devam etti bu arada bütün ilaçları bıraktım, 2 günde öyle denedim baktım olmadı, İstanbul’da özel K.B.B. gittim. Bu defa doktorun verdiği ilaçlar iyi geldi. Sabah akşam bir burun spreyi, öğlen ayrı bir burun spreyi ve birde geniz akıntısı boğazımı tahriş etmesin diye bir ilaç. Bunları ocak 15 e kadar kullan. Ve tekrar nisan sonundan haziran başına kadar, yine kullan dedi.

4 gün kadar sesimde çıkmamıştı, çok şükür şimdi iyiyim. Ve hergün alerji listeme yenileri ekleniyor. Kaz tüyü,deterjan,silikon, kedi köpek tüyleri,bazı deodorant ve parfümler. Deterjanlarımı değiştirdim, çamaşırımı artık dışarıda kurutuyorum. Kendimce önlemler alıyorum işte. Bu arada çok ta yaygın olduğunu fark ettim. Soğuk algınlığı ile, alerjiyi karıştırmamak gerek. Bana  teşhis konmadan önce çok antibiyotik yutmuştum, ama şimdi aile hekimim de işin farkında bana ona göre ilaç veriyor.

Sinop’ta dün 24.Gezici Festival başladı. Açılış galasına gittik.Kelebekler filmi oynadı.Yönetmen Tolga Karaçelik ve eşi başrol oyuncusu Tuğçe Altuğ film sonrası , izleyicilerden gelen soruları yanıtladılar. Film birçok dalda ödül almış, güzel bir filmdi, çok farklı bir sonla bitti. Halk Eğitimi merkezide gösterildi, heryer doluydu. Açılışta belediye başkanı da çok kısa bir konuşma yaptı.

Bu sinema işi çıkınca da konservatuvara koro çalışmasına gidemedik.Çalışmalarımız son hızla yeni şefimiz Nuri Karagülle hocamız ile devam ediyor. Yine yeni arkadaşlar katıldı aramıza. Bu konserimizde yeni seslerden de şarkılar dinleyeceksiniz.

Yazacaklarım şimdilik bu kadar  , hepinize güzel hafta sonları diliyorum. Sevgiler

Ne kadar uzun zaman oldu sizlere yazmayalı. Özledim ya.. Nasılsınız, neler yapıyorsunuz? Nasıl geçti yazınız?

Benim de iyi geçti sayılır. Bu yaz epey bir yurt içi seyahatlerim oldu. Güzeldi, güzel.

Şimdide 11 gündür İstanbul dayım. Kısmetse önümüzde ki hafta geleceğim. Geldiğimde ilk bir hafta hava çok güzeldi, şimdi de 3 gündür yağışlı insanın içi kararıyor.

Geçtiğimiz perşembe günü gemiyle bir boğaz gezim oldu, çok güzeldi. Gemiyle gezdiğimde herşey çok daha güzel geliyor gözüme. Deniz havası çok güzel, trafikte yok. Balıkçılarda ağ çekiyorlardı. Burada kocaman palamutlar 10tl ye satılıyor. Eşim dedi, Sinop’ta daha ucuzmuş.

Bu hafta İstinye Parka gittim, biraz mağaza dolaştım. Nedir moda, nedir fiyatlar bir bakayım dedim. Aman Allah’ım fiyatlar nasıl el yakıyor anlatamam. Çok şaşırdım,çoook. Ayakkabılar350- 400tl den, çizmeler 750tl den başlayan fiyatlarla satışta.

Ahh size ne diyeceğim, hani kömür sobası kullandığımız zaman, ördüğümüz kazaklar vardı ya, işte onların hepsi moda olmuş. Gördüğümde şaşırdım kaldım. Hepsi ve her modelden görebilirsiniz mağazalarda. Hepsi el örgüsü şeklinde. 80tl ile 700 tl arası değişiyor fiyatları. Eee malum bu sene de doğalgaz ilk kez kullanacağız, bakarsınız ısınamayız da yine başlarız o kazaklardan örüp giymeye, hem baksanıza moda da olmuş.

Eğer hala elinizde de varsa  kimseciklere vermeyin bu kış giyersiniz.

Dün de Özdilek Alışveriş merkezindeydim. Oranın fiyatları daha makul geldi bana. Her kesime hitap edecek ürün vardı. Birde leopar desenler çok moda, iç giyimden, dış giyime kadar herşeyde leopar deseni görmeniz mümkün.

Taba rengi, sarı,toz pembe, toz mavi tonları ve diğer tüm renklerden kazaklar görebilirsiniz. Bence sizler hemen yün alıp örmeye başlayın. Ben öyle yaptım, şu anda kızıma kazak örüyorum.

İstanbul izlenimlerim böyle şimdilik.

Bugün cumartesi hepinize gönlünüzce bir hafta sonu diliyorum. Kendinize iyi bakın, hoşçakalın. İstanbul’dan sevgiler.

İstanbul her ilkbaharda çok güzel olur.Bu defa da güzeldi, ama sabahları heryeri kaplayan o sis,İstanbul’un güzelliğini hergün birkaç saat , hatta bazen çok daha uzun süre kapattı.

Her gittiğimizde ilk ziyaret ettiğimiz yer,  Eminönü oluyor. Oranın dokusunu, yoğunluğunu telaşını, her kültürden rastladığımız insanlarını, aradığın her şeyi daha uygun fiyata bulmayı seviyoruz.

Şimdi gidişimizde çok rahat, her saat başı Eminönü-Sarıyer arası gemi var. Boğaz manzarasını izleye izleye, denizin iyot kokusunu içine çeke çeke, martılara simit vere vere, çayını yudumlaya yudumlaya ilerliyorsunuz boğazın mavi ve yarı dalgalı sularında. Sonra İstinye, Arnavutköy, Emirgan, Beşiktaş’a uğruyorsunuz ve 1,5 saat sonra Eminönü nde iniyorsunuz. İsterseniz metroyla da gidiş dönüş var, yani anlayacağınız trafik sorunu bu hatta yok. Onun içinde rahatlıkla bu yerlere gidebiliyoruz.

İkinci gün de yine gemiyle, bu defa da yeğenimle, Emirgan Korusu’na laleleri görmeye gittik. Ah nasıl açmışlar, her yer renga reng lale, nergis, guguk çiçekleriyle doluydu. Çok kalabalıktı çoook. Birtek üzüldüğüm karaçarşaflı Türklerin etrafta dolu olmasıydı.Hem de o kadar çoktu ki. Kara çarşafa bürünenlerin bu kadar çok oluşu, beni üzdü. Atatürkümüzün getirdiği kıyafet devrimlerini gerçekleştirmek için verdiği mücadeleyi düşününce, 21. yüzyılda bunları görmek içimi acıttı. Kapanmaya karşı değilim. Benim annem de başını örterdi, ama kara çarşafa karşıyım.

Sarı Köşk’te, Beyaz Köşk’te yemek yemek için yer bulmakta zorlandık. Sonra bulduk neyse.

Birbaşka gün eşimle Kadıköy’e gittik. Bu defa da Beşiktaş’tan gemiye bindik karşıya geçmek için. Uzun süredir Kadıköy’ü görmemiştim. Taksime benzetim biraz , hani o resturanların bulunduğu ara sokaklara.Gece gitmek lazımdı, hareketliliği görmek için.Ama gündüz çok gezince gece çıkmaya tekrar kuvvet toplayamıyorduk. Kadıköy’e gitmişken Moda’ya da yürüdük.Moda Parkında gençler, çimenlerin üstüne yatmış güneşliyorlardı.

Yalnız bir gece Taksim’e çıktık, Galata Kulesine çıkacaktık, maalesef kapanmıştı.Bizde çevresinde bulunan bir Cafede oturduk.

Ve aynı gece eşimin çocukluk arkadaşı olan Aydan’ı evinde ziyaret ettik.

Eve gelmemiz 24.00 buldu tabii. Neyse bu defa da kızım arabayla götürüp, getirdi.

Bir başka gün çok sevdiğim çocukluk arkadaşım Süheyla’ya gittik oturmaya,  çok güzel geçti günümüz, oturmamız süperdi.

Akşam tiyatro bileti almıştı kızım, oradan ben tekrar Taksim’e çıktım.

Ortak noktamız İstiklal Caddesi oldu, orada buluşup yemek yedik önce midye kızartması, midye dolması gibi. Sonra da tiyatroya gittik. İstanbul Küçük Sahne’de Fatima’nın Erkeklerini izledik. 2 Oyuncunun sunduğu bir gösteriydi. Tamamen doluydu salon, güzeldi oyunda.

21.00de bitti oyun, bu defada taksimde Varuna Gezgin Cafe’ye gittik. Sahibi gerçekten tam gezgin ki, dünyanın birçok yerinden getirilmiş, çeşit çeşit ürünler vardı. Tavanın heryeri   kahve kaplarıyla kaplıydı.Üst katında ise bütün duvarlar plaka gibi metallerle, tepsilerle kaplıydı. Oturacak yer bulmanız o kadar zordu ki, birleri kalktı da biz oturduk.

(Bu arada birçok fotoğrafı cep telefonumla çektim ve onları henüz bilgisayarıma yükleyemediğim için burada yayınlıyamıyorum, özür dilerim.)

Cumartesi günüde CNR EXPO İstanbul’a make-up fuarına gittik. Çok uzaktı 1 saati aştı yol.Her türlü yerli ve yabancı firmanın  makyaj ürünlerini görebiliyordunuz. Ve güzellik için yapılan ürünlerin yanında, aklınıza gelen her türlü masaj aletleri, yüz gerdirme aletleri de sergilenmişti. Bazı yabancı ülkeler, mankende getirtmişler dikkat çekmek için.

Bu arada bir masaj sandalyesi ve ayak masajı için bir alet denedim.Çok iyiydi.Orada 1050tl ye satılıyordu, biz internette 630 tl ye bulduk.Kızıma anneler günü hediyesi bana alabilirsin dedim:))

Eve dönüşümüz de trafik çok daha yoğunlaşmıştı ve ilk kez İstanbul’a geldiğimden beri o gün yoruldum.

Artık 1 gün kalmıştı İstanbul’dan ayrılmamıza. Son günümüz de de, Beşiktaş’a, oradan da  Topkapı’ya gidelim dedik. Gülhane Parkını görmemiştim.

Beşiktaşa geldiğimizde Dolma Bahçe Sarayı’na gittik, sıra çoktu beklemeden çıktık. Eşim Beşiktaşlı olduğu için oradaki Büyük Beşiktaş mağazasını dolaştık, bir şeyler aldı kendine.

Sonra tranvayla Topkapı’ya gittik. Sultan Ahmet köftecisinde köfte yedik. 2 lokanta yan yana ve en az 10 metre kuyruk vardı her ikisinde de. Neyse sıra çabuk geldi.

Sultan Ahmet Meydanında 563 canlı  laleden oluşan halıyı uzaktan gördük. Yakınına gitmek kalabalıktan mümkün olmadığı için,uzaktan bakmakla yetindik. Ve doğruca Gülhane Parkına gittik. Orası da çok güzeldi. Yine çok kalabalıktı, yine heryer lale kaplıydı. Biraz çimenlerin üstüne oturup etrafı seyrettik, biraz uzandım çimenlere, Nazım Hikmet’in üstünde şiir yazdığı ceviz ağaçlarını düşündüm.

Onun hikayesini biliyor musunuz? Bakın yazayım:

Nazım Hikmet,Gülhane Parkında ki bir ceviz ağacının altında sevgilisiyle buluşmak için randevulaşır.Buluşacakları gün Gülhane Parkına gider ve ceviz ağacının altında beklemeye başlar,tam bu sırada polislerde orada devriye gezerler. O dönemde Nazım arananlar listesinde olduğu için, polisten kaçmak için ceviz ağacının tepesine çıkar.O sırada sevgilisi gelir her şeyden habersiz ceviz ağacının altında beklemeye başlar.Nazım, polisler orada olduğu için sevgilisine seslenemez.Nazım’da çaresizlik içinde kalemini, kağıdını çıkarıp ceviz ağacının tepesinde bu şiiri yazar:

‘’Ben bir ceviz ağaçıyım Gülhane Parkında,

Ne sen bunun farkındasın,

Ne de polis farkında.’’

Osman Hamdi Bey’in Kaplumbağa Terbiyecisi eserinin çok güzel bir maketini parkın bir köşesine koymuşlar. Herkes fotoğraf çektiriyordu.Tabii bizde çektik.

Eve geldiğimizde saat 17.00 olmuştu bile. Ve yarın sabah uçağımız vardı Sinop’a. İnşallah gelişimiz gibi gidişimiz zor olmaz diye dua ettim. Çünkü İstanbul’a gelirken uçağımız inemedi sisten, Samsun üzerinden gittik İstanbul’a,  çok uzun ve yorucu bir yolculuk oldu.

Neyse Sinop’a güzel bir hava da, vakti saatinde geldik. İşte bir İstanbul maceram daha böylece sona erdi..Bakalım bir başka yolculuğum ne zaman olacak..

Şimdilik hepinize iyi günler diliyorum.

Arkadaşlarım biliyor, geçen aralık ayının başında İstanbul’a gitmiş ve 33 gün kalıp dönmüştüm.

İlk kez bu kadar uzun süre İstanbul’da kalmış, çocuklarım, ablalarım ve kuzenlerimle çok güzel vakit geçirmiştim.

İşte bu günlüğümde kısaca İstanbul gezimi anlatacağım size.

Bu gezimin en güzel tarafı çocuklarımla, ablalarımla ve kuzenlerimle hemen hemen hergün beraber oldum. Tabii İstanbul gibi yerde, hergün bir arada olmak mümkün değil gibi görülse de, herkes aynı semtte oturunca bunu gerçekleştirebiliyorsunuz.

Perşembe günleri yeğenlerimin de üye olduğu Büyükdere Güzelleştirme Derneğinin salonunda isteyen kadın üyeler bir araya gelerek değişik yün örgüler yapıyorlar. Öğretmenleri Mine Hanım gerçekten o kadar maharetli bir bayan ki, elinden uçanla, kaçan kurtuluyor.İstanbuldayken inanın Perşembe günlerinin gelmesini dört gözle bekliyordum.

İlk gün çok güzel atkı modeli öğretti, strafora monte edilerek elle örülen. Bu arada hem öğreniyor hem uyguluyoruz. Ve çayımız, pastalarımızda yanımızda.

Çok güzel perşembeleri geçiyorduk. Bu arada birde yine parmakla örülen kaşkol da öğrendik. Bazı arkadaşların doğum gününe rast geldi, pasta kestik, mum söndürdük.

Yine bu dernek üyeleri arkadaşlarım, kendi aralarında bayan bayana yeniyıl öncesi yemek yapalım dediler, Riva Resturanda bir gecede yemeğe gittik. 40-45 kişi arasındaydık. Ve hepimizde bayan olunca eğlencenin doruğuna çıktık. Çok güzel bir gece oldu, özellikle yeğenim Filiz’e ve emeği geçen herkese sonsuz teşekkür ediyorum.

Daha sonra eşimde geldi Sinop’tan, bu defa da ben davet ettim kuzenlerimi ve ablalarımı kızımın evine çok güzel bir gece geçirdik. Böyle bir arada olmak ne kadar güzelmiş.

Sohbetler ettik, bol bol fotoğraflar çektik, pastalar kestik, çok güzel bir geceydi vesselam.

Oğlumla sabah yürüyüşlerine çıktık, Metrocity de sinemaya gittik. Yeğenlerimle akşam üstleri yürüdük. Hava deseniz şimdi ki gibi,sanki kış değil sonbahar.

Havanın güzel oluşundan faydalanıp birgün de oğlumla gemiyle Eminönü’ne gittik. Ah nasıl özlemişim İstanbul’da gemiye binmeyi. Çok güzeldi, etrafı seyrede seyrede, fotoğraf çeke çeke gittik Eminönü’ne. Oradan Yerebatan Sarnıçı’na girdik. Epey zaman oluyordu gitmeyeli oraya, oğlum meğer hiç gitmemiş. Çok güzel dolaştık, fotoğraf çektik bol bol.Kapalı Çarşıyı dolaştık ve akşamda eve metroyla döndük.

Bir sonra ki gece kızımla Galata Kulesinin orada bir lokantaya gittik. Şu anda maalesef ismini hatırlamıyorum. Yüksek tarihi bir binanın üst katıydı. O gece Galata Kulesinin önünde çektirdiğimiz fotoğraflar mükemmeldi.

Eşim gelince de İstinye Parka gittik, yeni yıl yaklaştığı için heryer süslenmişti. Bir yerde canlı müzik yapılıyordu. Onları izledik.

Hani havalar çok güzel gidiyor demiştimya, bir sabah Sarıyer’e yürüyüş yaparken  2 kişinin yüzdüğünü gördüm. Ve daha sonra ki yürüyüşlerim de de yine aynı kişilerin yüzdüğüne tanık oldum.

Eşim gelince tekrar Taksim’de bir gece yemeğe gittik. Orası da tarihi bir yapıydı.Güzel bir yerdi. Hep  beraber güzel bir akşam yemeği yedik.

Eşimle birlikte Eminönü’ne ve başka bir günde yeğenimle birlikte yine gemiyle Beşiktaş’a gittik.Yıllar olmuştu Beşiktaş’ı görmeyeli. Çok fazla değişmiş gelmedi bana. Biraz alışveriş yaptık, birde kokoreç yiğip yine gemiyle döndük.

Bu yıl yeni yılı 30-31 Ocak olmak üzere 2 kez kutladık.30 da kızımla birlikte kutladık, hediyelerimizi verdik birbirlerimize, 31 de de yeğenim Filiz davet etti, akşam yemeğine.

Ben ve eşim, 2 ablam ve çok sevdiğim arkadaşım Süheyla bir araya geldik yeni yılda. Soframız çok güzeldi. Yok yoktu. Yemek sonrası, tombala oynadık, ben kazandım.Şansım iyiydi.Orada da  hediyeler verdik birbirlerimize. Ve yeğenimin eşinin doğum günüydü, saat 24.00 den sonrada doğum günü kutladık. Çok güzel girdik yeni yıla , inşallah hep böyle güzel geçer dileklerinde bulunduk. Benim bu sene hediye yönünden şansım çok iyiydi.

Ve sayılı günler nedir ki? 3 Ocak’ta geldik Sinop’a. Hepsi bir varmış, bir yokmuş gibi oldu.

Ve 33 gün bitiverdi işte. Bir İstanbul Hikayesi daha burada sona erdi.

Başka hikayelerde buluşuncaya kadar kendinize iyi bakın. Sevgiler.

8 gün 7 gece süren Batı Akdeniz turumuzdan döndüğüm gün kızımda kendine kiralık ev bulmuştu. Hemen öbür gün bizde evi görüp hemen taşınma hazırlıklarına başladık. Kızımın yoğun bir çalışma temposu olduğundan evi toplama işi bana kalmıştı. Yıka, kurut ütüle ve kutulara yerleştirdim herşeyi  6 gün boyunca. Sonrada ev temizlendi ve araba tutulup eve eşyalar yerleştirildi. İnanın son gün evde 4 kişi çalıştık. Güya kızımın da eşyaları azdı… Ev taşımak çok zormuş. Yerleşince de tabii çok güzel oldu.

Eşimde bu arada İstanbul’a gelmişti, aslında önceden beraber gidiş dönüş uçak biletimizi almıştık ama program değişince o gitti, ben kaldım bir hafta daha İstanbul’da. Biraz iyi de oldu ablalarımla, yeğenlerimle daha çok vakit geçirme fırsatım oldu.

Biraz Büyükdere Güzelleştirme Derneği Bahçesinde oturduk. Biraz yeni açılan Eski İskele Cafe’de oturduk.Oğlumla yürüyüşlere çıktık.

Yeğenimin doğum günüde de, Simas Terrace Cafe’ye kahvaltıya gittik. Çok güzel mekandı, arkadaşları da çok candan insanlardı, hoş bir kahvaltı oldu. Yeğenime de sürpriz yapıp, doğum günü pastasını orada kestik.

İstanbul çok pahallı bir şehir. Bugün Sinop’ta pazara çıktım, İstanbul ile mukayese götürmez, neredeyse sebze ve meyve fiyatları İstanbul’un üçte biri. Allah kolaylık versin orada yaşayanlara.

Birkez İstinye Parka gittim, Sinop’tan arkadaşımla buluştum. Dolaştık, çok fazla kalabalık değildi. Son günde Metrocity’e gittik, dükkanlar kapanmış, çok az kişi vardı orada da, üzüldüm..Birkez de Eminönüne ve İkea ya gittim hepsi bu.

Ve nihayetinde 23 mayısta çok çok özlediğim Sinop’uma döndüm. Kavuşturana şükürler olsun.

Birazda dünden bahsedeyim.

Resim kursundan çok sevdiğimiz arkadaşlarımdan biri Ümre’ye gitmişti, ona hoşgeldine gittik. Oturmamız çok güzeldi, bize zemzem suyu ve hurma ikram etti. Ve enam ve  başörtüsü hediye etti. Madem böyle bir hediye aldık, haydi yasin okuyalım yeni kitaplarımızdan dedik. Ve ben yeni Türkçe yasin okudum, duasını da yaptım ramazanı orada karşıladık anlayacağınız.

Çok mutlu oldum ve kısmet olursa Allah bana da Ümre ‘yi nasip etsin dedim. Gidebilirim gibi geliyor.İnşallah.

Ve 11 ayın sultanı ramazan geldi. Hepinize hayırlı ramazanlar diliyorum. Allah güle güle geçirmek nasip etsin.Bol dualı, huzurlu, sağlık içinde geçirelim inşallah.

Vatanımıza ve dünyaya da barış ve huzur gelsin. Amiiiiiiiiiiin.

Şansımıza 1 tek gün hariç, yağmur yağmadı. Çocuklarımı da , ablalarımı ve yeğenlerimi görme şansım oldu, hatta bol bol oturduk onlarla. Bu defa fazla gezmedim desem yeridir.

Gittiğimizin 2. Günü İkea’ ya bıraktı bizi kızım. Bu mağazayı gezmeyi çok seviyorum ben.3-4 saat dolaştık. Sonra bir yere gidip kahve içtik. Havada pek güzeldi. Kızım almaya gelinceye kadar vakit geçirdik oralarda.

Akşamda bir arkadaşımız yemeğe davet etti, akşam yemeğinde de oradaydık. Çok güzel geçti günümüz de , gecemiz de. Ellerine sağlık Tülaycığım yemekler  de, sohbette harikaydı.

Diğer günler hep ablalarımla ve yeğenlerimleydim. Salı günü Eminönü’ne gittik. Resim kursu arkadaşlarıma yağlıboya aldım, kendime de yeni telefon. Eskisi artık devamlı donuyor ve çok yavaştı. Huawei P9 aldım, umarım memnun kalırım. Çevrem çok meth etti, özellikle kamerası çift çekirdekli, çok iyiymiş.Bakalım göreceğiz, şimdilik memnunum.

Eminönün’de,Milli piyango satan Nimet Abla’nın önünde belki 100 metre kuyruk vardı, bizde onun önünde bilet satan başka bir abladan aldık biletimizi…

Eskisini, 300 tl alırım dedi satıcı. 2bin liraya aldığım,4 sene sonra 300 tlye düşüyor!!!!!Allah bilirken vermedim yazık yani, üstelik sadece yavaş çalışan bir Samsung Note 2 di eskisi.

Çarşamba günü ablamlar ve yeğenlerimle Rumeli Kavağına gittik. Daha önce de arkadaşlarımla gitmiştim oraya midye kızartması yemiştik, süperdi. Bu defada öyleydi. Dışarıda yağmur yağsada, içerisinin sevgi dolu sıcaklığı bize hoş dakikalar yaşattı. İyi hasret giderdik bu defa.

Bir başka gece yine yemekte yeğenimdeydik, vallahi çok güzeldi herşey. İyi ki varsınız, hepinizi çok seviyorum.

Diğer akşamlarda çocuklarımla beraberdik, herşey güzel geçti. Keşeke daha uzun kalsaydık diye düşündüm.

Sonunda yine kürkçü dükkanına, dün döndük. Memleketimde bir başka güzel tabii.

İstanbul’a gitmeden öne resim kursu arkadaşlarımla şu yeni yaygınlaşan ‘’ Mannequin Challenge’’hazırladık. Çokta güzel oldu))

Resim kursu..Mannequin Challenge çılgınlığı paylaşan: ncabaci
İşte sevgili okurlarım sizlerden uzak kaldığımda geçen günlerim böyleydi. Umarım sizlerde iyisinizdir, herşey yolundadır.

Diğer bir yazımda buluşmak üzere iyi akşamlar.

Ya bu kadar yoğunluğun ve yorgunluğun ardından hergünü ayrı yazamazdım.

4 Mayısta İstanbul’a gittim. Amacım Sarıyer Garage Sale katılmaktı ve tabiî ki çocuklarımı da görmek istedim. Ablalarım da, yeğenlerim de orada zaten, 1 haftalık sürede hepsiyle de görüşme fırsatım oldu.

Garage Sales Satışı güzeldi. Havada güzel olunca, katılımda çok oldu. Yeni yeni kişilerle tanıştım, arkadaş olduk. Yardım kuruluşları da vardı stand açan. Hatta Fulden Uras’ta aramızdaymış ama ben sonradan öğrendim. Sarıyer Belediye Başkanı Şükrü Genç, anneler günü dolayısıyla alana gelip bizlere karanfil dağıttı. Garage Sales’e katılan engelli bir çocuğumuzun doğum gününü kutladık. Ve fiyatlar son gün artık dibe vurdu. 1tl ye kadar düşen ürünler vardı. Ben yine kendime yardım standından 3 tane kitap aldım.

İstanbul’la gittiğimin 2. Günü oğlumla birlikte, Zorlu Performans Sanatları Merkezinde Yasmin Levy’nin konserine gittik.

Ne kadar büyük bir salon, mükemmel ses sistemi ve harika yorumuyla Yasmin Levy’ e hayran kaldık. Yasmin Levy Kudüsl’ü bir sanatçı. 32 yaşında güzel bir kadın. Sesi gerçekten büyüleyici. 1 saat sonra sürpriz sanatçı olarak da, Hüsnü Şenlendirici klarnetiyle, İsmail Tunç Bilek sazıyla ve Aytaç Doğan’da kanunuyla çıkınca konser çok çok harika oldu.

Ben hepsini de ilk kez canlı olarak izliyordum hayran kaldım. Ya inanın kanun ve saz bir ara sohbet ettiler. Gerçek diyorum, biraz daha uzun olsaydı vallahi de ne konuştuklarını yazacaktım burada size. Böyle bir performans, böyle bir çalış olamaz. Hüsnü Şenlendiricide konuşturdu, Yasmin Levy Firuze’yi ve Sevdayı söyledi, ama Türkçe değil. Herşey mükemmeldi.  2262 kişilik salon doluydu. Böyle bir güzel etkinliğe katılmama vesile oldukları için çocuklarıma çok teşekkür ediyorum.

https://www.youtube.com/watch?v=OjLzt3vizhE

Bu arada kermes sonrası, Büyükdere’de yeğenlerim, ablalarım ve arkadaşlarıyla buluştuk, yeğenimin doğum gününü kutladık. O günde çok güzeldi.

Ve BOYNER’e çok teşekkür ederim. Neden mi? Anlatayım.

3 yıl önce Skechers marka spor ayakkabısı almıştım Boyner’den. Bu defa giydiğimde topuk kısmının astarı yırtılmış ve oradan çıkan deride ayağımı baloncuk yapmıştı. Bende bir akşam Boyner müşteri servisine durumu yazdım, ne fişim var, ne de ne zaman aldığımı hatırlıyorum net olarak dedim, tamir ederseniz sevinirim dedim. Öbür gün beni aradılar, size yardımcı olacağız en yakın Boyner mağazasına gidip ayakkabınızı getiriniz dediler. Ben de bu defa İstanbul’a giderken yanıma aldım ve gittim İstinye mağazasına. Orada müşteri temsilcisi, spor ayakkabısı tamiri yapmıyoruz dedi. Ne zaman aldığımı buldular ve o an ki ödediğim parayı bana çek olarak geri ödediler. Çok çok sevindim ve ben de gidip yine aynı marka spor ayakkabısı aldım. Müşteri memnuniyeti bu işte. Epey pahallı belki ama, ürünlerinin arkasında duruyorlar. Teşekkürler Boyner.

Ve Çarşamba günü, yani dünde döndüm İstanbul’dan. Ama çok yorulmuşum hem de çoook. Hala yorgunluğumu da atamadım.

Bugünde Sinop Fotoğraf Amatörleri Derneği (SİFAD) ve İzmir Fotoğraf Akademesi (İZFAK) tarafından 2. Fotoğraf buluşmasının açılışı, Mimarlar Odasında saat 14.00de gerçekleşti. Açılışta Vali Yardımcısı, Belediye Başkan Yardımcısı, bazı kurumların müdürleri, Odaların başkanları katıldılar. Ve tabi şehir dışından gelen fotoğrafçı dostlarımız ve sanatçılarımız. Kokteyl sonrası karma fotoğraf sergimiz gezildi ve saat 16.30 da da Çevre Şehircilik İl Müdürlüğü toplantı binasında gelen fotoğraf sanatçılarımızın sunumları gerçekleşti. Ben sadece Enver ŞENGÜL ‘ün (Time Lapse Edirne- Fotoğrafta Altın oran) sunumunu izledim ve Altın Oran konusunda çok güzel bilgiler edindim. Diğer sunumları izleyemeden ayrılmak durumunda kaldım. Saatte zaten 17.30 olmuştu. Yarında etkinliklerimiz devam edecek. Ama ben kendimi çoook yorgun hissettiğim için büyük olasılık yarın dinlenmem gerekecek, öbür gün katılacağım kısmet olursa. Bu kadar yorgunluğumun diğer sebebi de, şu sıralar uyku sorunum var. Bir uykumu alayım düzelirim sanırım.

İşte sevgili günlüğüm ben yazınca böyle günlük değil, haftalık yazıyorum bir gecede.Haydi sizlere iyi geceler bana da iyi uykular dileyeyim, kim bilir bakarsın uyurum bu gece..