Saat 10.00 da şelalelerdeydik. Çok farklı buldum orayı bu gidişimde. Yeni bir yer yapılmış, ağaçtan varendalı, bir kahvaltı salonu. Masalar ,mangallar konmuş.

Orayı işleten Cem Sürücü ile tanıştım. Genç bir arkadaş, 2 üniversite bitimiş,sonrada Giresun’dan Erfeleğe gelmiş. Ne işin var ,oralardan buralara gelmişsin dedim.)))Tatlıca Şelaleleri işletmesinin, ihalesine katılıp almış ve O işletiyormuş şimdi. Daha yeni aldık, henüz tam hazırlığımızı yapamadık diyor. Kahvaltı veriyorlarmış, hertürlü ızgara varmış. Erfelek’tende 2 bayan ahçısı vardı.Görünüş güzeldi, biz yemeğimizi Akliman’da yiyeceğimiz için ,orada sadece çay içtik.

Cem Bey’e Erfeleğe gelsek, şelalelere nasıl geliriz dedİm. Arabası varmış 8 kişilik, beni arayın, ben gelir alırım dedi. Ve bana telefonunu verdi. Eğer sizde Erfelek Şelalelerine gidip, gezmek ve değişik bir gün geçirmek isterseniz, bana ulaşa bilirsiniz, size Cem Bey’in telefonunu veririm, gerekli rezervasyonu yaparsınız.

Bu arada Rasim’le tanıştım. 12 yaşlarında bir çocuk, benim boynumda asılı kimliği görünce sizde mi rehbersiniz diye sordu.))Kendisini rehberim diye tanıttı bana. Şelaleler hakkında bilgi verdi. Gelen turistleri Şelaleye çıkarıyormuş. Bazen 10 kere çıktığım oluyor dedi.))Benim bir arkadaşım var,o da rehberlik yapıyor ama, döndüğünde getirdiği turistler hep çamur içinde kalıyor, ben tertemiz geri getiriyorum dedi.)))E  ee bakalım ozaman, ben geldiğimde beraber çıkalım dedim.

Size bu bilgileri, tam turizm zamanı vermek istedim. Kısmetse en kısa zamanda , ben ve arkadaşlarım gideceğiz. Size tekrar detaylı anlatırım.

Şimdi kayra’cı konuklarımıza dönüyorum. Şelalere gittiğimizde, konuklarımızın bazıları 1. Şelaleye kadar çıktılar,resim çektiler. Bazılarıda 4-5 şelale daha çıkıp geri geldiler. Ben de ilk 7 şelaleyi çıkmak istedim, hatta çıkışa uygun ayyakkabıda giymiştim ama, şu sıralar yağan aşırı yağmurlar o kadar çok kaygan yapmış ki merdivenleri ve taşları cesaret edemedim. İnşallah başka sefere. Tamamını 3 kez çıkmıştım.İlk 7 şelaleyede sanıyorum7-8 kez çıktım.Görülmesi gereken yerlerden biri diye düşünüyorum. Su buz gibiydi.

1 saat kaldıktan sonra otobüsümüze bindik, Akliman’a gitmek için. O sırada bir konuğumuz dışarıda kalmış, dur dur sesleri yükseldi içeriden, ama şöför biraz devam etti ve yokuş bir yola çıkış yapıp durdu. Ne olduğunu anlamadık. Sonra öğrendik ki fren boşalmış ve ancak yokuşa sürüp ,el freniyle durabilmiş. Anlayacağınız Allah korudu hepimizide, bu dönüş veya gidiş yolunda da olabilirdi.

Telefon görüşmelerimiz sonucunda,Erfelek Belediye Başkanı, hemen bize 2 minübüs yolladı.1 de taksi tutup , 1 saatlik geçikmeyle Erfeleğe geldik. Taksiyi bırakıp bir minübüs daha kiraladık ve 3 minübüs Önce Hamsaroz’a ve daha sonrada Akliman’a gittik. Akliman’da valiliğin ikramı olan, kavurmalı pilavımızı,tulumba tatlımızı yedik,ayranlarımızı içtik. Öğretmen evi’nin ahçıları çok nefis yapmıştı yemekleri. Bir kez daha ellerine sağlık diyorum.

Bu arada konuklarımızdan Fatoş Hanım, 1980 li yıllarda Sinop Hamsaroz’a arkadaşlarıyla gelip çadır kurmuşlar  ve o zamandan bu zamana Hamsarozun hiç değişmemiş olduğunu söyledi. Galiba tek değişime uğramayan yerde orası kaldı.

Bazı tekne sahipleri çocuklarıyla seyahat ediyordu. 3. Bayağı küçük ,ama gözü pek çocuklardı.Özgürce gezip dolaştılar,hayran kaldım.

5 çiftte yabancıydı. Alman ve Amerikalılardı tanıştıklarım.Karadeniz’in azgın sularından bahsediyorduk, Amerikalı konuklarımızdan biri Atlantiği Karadenizden daha kolay geçtik dedi.Ciddi anlamda söyledi. Bir daha Karadenize açılmam dedi. Başka bir konuk,Kefken , İnebolu arası çok dalgalıydı, yandaki tekeneyle aramız da çok kısa mesafe vardı ama, dalgadan bir görünüyor, bir kayboluyordu diye anlattı.  Kefken’den sonra 8 saat güvertede kusmuş.

Bir başka kaptanda, kendisini telefonla arayıp seyahatiniz nasıl geçiyor, yağmura tutuldunuzmu diye soran oğluna , şöyle cevap veriyordu.. 8 itfaiye aracı çevremizi sarmış, yangın söndürmek için hep birlikte su sıkıyorlar gibi yağmura tutulduk diyordu.Sanıyorum, İnebolu üzerlerinde çok yağmura tutulmuşlar.

Akliman’ı da çok beğendiler. Bir başka kaptan, hafızamdan hiçbir zaman çıkmayacak güzel yerler gördüm bugün, teşekkür ederim dedi.

Onlar mutlu oldukça bizde sevindik tabii. Sonra şehre döndük, cezaevini gezdirdik. Ben ondan sonra ayrılmak durumunda kaldım.Aslında toplantım vardı ama sonuna yetiştim. Sorun olmadı.

Kayracı konuklarımızla vedalaştım. Güzel arkadaşlar edindim.

Eve geldiğimde saat 17.00 olmuştu. Sabahta 5.00 de uyandığım için bitap düşüp yattım. Ben uyurken , ne fırtınalar kopmuş yine Sinop’ta, yağmur,gök gürültüsü, şimşek….Ben kapı ziliyle uyandım,saat 19.00 du.

İşte böyle sevgili günlük. Güzel bir gün oldu benim için. Konuklarımızda memnun kaldılar.

Ve bu sabah saat 6.00 da Samsun’a yol aldılar. Yolları açık, rüzgarları bol olsun…

Not:Sinop  ilçelerini ve köylerini sel götürdü. Merkezde birşey olmasada, sel felaketine uğrayan tüm vatandaşlarımıza geçmiş olsun diyorum.Hayatını kaybedenlerede Allah’tan rahmet diliyorum.Umarım artık yağmursuz,ılıman günler yaşarız.Hepinize iyi geceler.