Kış gelmiyor, bahar havalarını yaşıyoruz derken kar bu kez daha çok bastırdı, soğuklardan evden de dışarı çıkamadık.

Kar yağmadan 1 gün önce Karakum’a  gittik, hava günlük güneşlikti, sonra ki günler bir kar bastırdı ve birden çok soğudu hava.

Nihayetinde kışı gördük bu defa…Demek ki soğuklar böyle oluyormuş. Karların eridiği birgün dışarıya çıkmıştık eşimle, hava buz gibiymiş Sakarya caddesinde. Oradan cezaevinin altından doğru,Tersahaneye inince hemen ısı farkını fark ettik.

Kandil günü mezarlığa gittik eşimle, anne ve babalarımızı , şehitlerimizi ziyaret edip dua ettik.Hepsinin mekanları cennet olsun.

Gecen Cuma günü de çok soğuktu. Ara ara kar atıştırıyordu, bu defa arabayla çıkalım dedik. İnanır mısınız bir saatte hem tipiye tutulduk 2 kere, hem de günlük güneşlik havayla karşılaştık. 1 saatte bu kadar değişim olur mu demeyin, oldu vallahi..

Başka ne mi yapıyorum, normal rutin işlerin dışında, yağlıboya resim yapmaya, bebek yeleği örmeye devam ediyorum. Ve tabiî ki olmazsa olmazım kitap okuyorum.

9 Şubatta yine liseden arkadaşlarımla Barış Manço Çocuk Parkında buluştuk, 1,5 saat kadar sohbet ettik, çok iyi geldi hepimize.

Görüyorsunuz şubat ayıda bitmek üzere. 12 martta, koronoyla tanışmamızın 1. yılı dolacak. Zaman işte, uçup gidiyor..Ve tabii çok zor şartlarda gidiyor.

Allah hepimizin yardımcısı olsun. Özellikle de iş yapamayan, işsiz kalanların.

Şimdilik iyi geceler…

Şimdi 2 gündür çok rüzgar var evdeyiz, patladım vallahi. Dışarıda güneşi görünce evler çok sıkıcı geliyor. Ama mecburen evdeyiz.

Öyle parka gidip oturayım, arkadaşlarımla gezeyim, şuraya gideyim, buraya gideyim diye bir şey kalmadı.

Şimdi biraz başa döneyim bayramda kızım geldi. Önce gelebilir miyim diye sordu, Allah biliyor ya ben gel demedim (çalıştığı için), çok özlediğim halde. Eşim ısrar etti. Ve kızımda geldi.Ne sarıldık birbirimize,ne öpüştük, ilk 2 gün evde siperlikli dolaştım, sosyal mesafeye dikkat ettim, sonra sosyal mesafeyi kaldırdık ama, hiç yakın temasda bulunmadık. 10 gün kaldı Sinop’ta, sadece yolcu ederken kolunu öptüm. Çok zor ya…Off off artık gitse şu korona derken, şimdi daha şiddetli başladı.İşte yazın sosyal mesafeye dikkat edilmeyince, maske takılmayınca, hijyene önem verilmeyince olacağı buydu.Şimdi de sonbahara giriyoruz ki yayılma durumunu, normal grip olma durumumuzu da göz önünde bulundurursak ,zor günler bizi bekliyor diyebiliriz.

Kızım buradayken  birçok kez denize gittik, pikniğe gittik, kurallara dikkat ederek tabii.

Bu arada gün arkadaşlarımla 13 kişilik tekne tutup, 7 kişi binerek, sosyal mesafeye de dikkat ederek günümüzü yaptık ve hem de yüzdük.Hatta Cuma günü yine aynı grup arkadaşlarımızla Akliman da piknik yaptık. Tüm kurallara uyarak. Herkes kendi arabasıyla geldi pikniğe. Vallahi biz çok dikkat ediyoruz kurallara, inşallah bir şey olmaz.

Bu pandemi de arkadaşlığın, birlikte olmanın önemini gördük, insanın insana nasıl muhtaç olduğunun farkına vardık.

Bu arada Sinop’ta balık varmı diye merak edenleriniz çok oluyordur. Sabah palamuta çıkarsanız bayağı tutuyormuşsunuz, ama gündüz biz, 1-2 yakaladık. Ne istavrit, ne mezgit hiç yok. 3-4 saat dolaşıyoruz denizde akşam üzeri, ama elimiz boş geliyoruz eve. Geçen sabah eşim çıkmış balığa biraz palamut yakalamış, çok sevindik. İnşallah bundan sonra çıkar. 1 Eylülde yasak kalkıyor büyük balıkçı teknelerine, onlar tutarlar kesin. Palamutlar Çingene palamutu sebzeli yapınca tadı güzel,ama kızartırsanız yağsız olduğundan tadı çok güzel değil.Eylül ayında büyüyünce güzelleşirler.

Daha öncede yazmıştım, artık çok erken yatıyorum, 22.00-23.00 arası , bazen sabahlarıda 6.00 gibi uyanıyorum, o zaman da yürüyüşe çıkıyorum. Sahilde ve Karakum yolunda fazla kimse olmuyor, kimse olmayınca da maskemi indiriyorum, bakıyorum gelen var yine burnumu içine sokuyorum maskemin. Maskesiz yürüme çok güzel tabii. Önceleri arkadaşımla geceleri yürüyorduk, çok kalabalıktı ve hem maske ,hem siperlik  çok bunalttı, nefes alamadım. Onun için şimdi ben sabah yürümeye başladım. Eğer uyanırsam, birinci tercihim uyku, 2. Tercihim yürümek.Kadınlar denizinde sabah 6.30 da bayanlarda erkeklerde yüzmeye geliyorlar bazı günler belki 10 kişiye yüzerken rastlıyorum. Şimdi günler kısalmaya başladığı için artık sabahları 7.00 de geliyorlar yüzmeye.

Kitap, kışın okuduğum gibi okuyamıyorum. Bir tane bitirdim  onu yazamadım daha, 2. side elimde. Fırsat bulunca görüşümü yazarım.

Bol bol yemek tariflerine bakıyor ve yapıyorum.Bu hiç iyi olmadı benim için.Kışın daha çok dikkat ediyordum kendime, yazın biraz ipin ucu kaçtı.Yürüyüş ve yüzmeyle dengelemeye çalışıyorum.

Bu arada arsa arayışımıza devam ediyoruz. Çok baktık ve her baktığımızda da çok şeyler öğrendik. Ne istediğimizin daha çok farkına vardık. Kaymaların nerede olduğunu ve 2B leri öğrendik.

Offf offf çocuklarımı çok özledim, arkadaşlarımı çok özledim, gezmeyi çok özledim, akrabalarımı çok özledim, eski günleri çok özledim. Allah’ım inşallah beterinden korurda bizi, eski güzel günlerimize en kısa sürede döneriz.

Liseden arkadaşlarımızla da açık havada buluştuk.

Bu arada bahçemin nasıl olduğunu merak edenler var. Bahçemden de bahsedeyim. Bahçemden uzak olunca, sulayamadık, kışın olduğu gibi otunu toplayamadık, bakımını iyi yapamayınca verimi de iyi olmadı.Hala her hafta domates alıyoruz, biber topluyoruz. Ama umduğumuz gibi çok değil. Kahvaltıda yiyoruz. Hiç salatalık alamadık, mısır ve çilek alamadık. Başında olmayınca bahçede verimli olmuyor, bunu anladık. Kısmetse kış için ürün dikeceğim, hem de vakit geçirmiş oluruz.Nasıl olsa bu kışta evdeyiz, öyle görünüyor.

Bu ağustos ayında maalesef Sinop’un en sevilen simalarını yitirdik. İlk, Vural Etyemez bey’i kaybettik. 4 gün önce yürüyüşteydi, hatta yetişmeye çalıştım ama yetişemedim, 4 gün sonrada öldüğünü öğrendim, çok üzüldüm çook. Konservatuvarımız ve Sinop’umuz, değerli bir kişiliği kaybetti.T.H.M Konserlerinde merakla son solisti beklerdik, enson Vural Bey çıkar türküsünü veya kantosunu söyler, bizde büyük bir keyifle izlerdik. Ençok alkışı o alırdı. Hele o ramazan gecelerinde Sinop’ta, Yardım Sevenler Derneğine yapılacak katkı için düzenlenen helesa gecelerinde Vural Bey sellim başı olurdu. Bizde arkasından yürür eşlik ederdik kendisine. Mekanın cennet olsun, güzel insan, seni unutmayacağız.

Ve yine çok sevilen aile hekimlerimizden Dr. Engin Ünaldı’da hayata veda etti. Çok sevdiğim öğretmen arkadaşlarımdan Sezer Ünaldı’nın eşiydi. Yine benim Lisede İngilizce öğretmenim Şermin Tekinalp’in kardeşiydi.Sanırım nisan ayında, ağabeyi Metin Bey kalp kirizinden vefaat etti, ağustosta da Engin Bey.Ünaldı ailesi peş peşe çok büyük acı yaşadı. İkisinin de mekanları cennet olsun.Çok erken ayrıldılar aramızdan.

Ve ardından da Sinop’un sevilen öğretmenlerinden  Şaziye Yılmaz’ın oğlu Recai Yılmaz ‘ı kaybettik. Recai ile 3 sene aynı apartmanda oturmuştuk, Çok kibar ,sevgi dolu bir insandı.Ve hayat genç yaşta aldı aramızdan onları. Hepsinin ailelerine başsağlığı diliyorum, ve kaybettiklerimize de Allah’tan rahmet diliyorum. Mekanları cennet olsun.

Bugün 30 Ağustos Zafer Bayramı,Başkomutanımız Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK ve tüm şehitlerimizi saygıyla anıyorum.30 Ağustos Zafer Bayramımızın 98. yıldönümü hepimize kutlu olsun.

Şimdide Sinop Belediye Bandosu arabayla Sinop’u dolaşıyor ve marşlar çalıyorlar.

İşte haberler bu kadar bende, güzel günlerde buluşmak dileği ile hoşçakalın diyorum. Kendinize iyi bakın, sağlıkla kalın.

Nasılsınız sevgili okuyucularım? Ben iyiyim çok şükür.

15 günlük bir İstanbul seyahatimden sonra Sinop’a geldim.Bu yaz gerçekten çok yurt içi seyahatlerim oldu. Bazı arkadaşlarım, daha sık Sinop’a uğrasana demeye başladılar.)))

Çok enteresan, geçen hafta Perşembe günü geldim, fakat günlerim o kadar yoğun geçti ki , bana 20 gün önce gelmişim gibi geldi. Hiç böyle olmamıştı.

Eeee gelirgelmez de oturmalarımız ve faliyetlerimiz başladı tabiii.

İlk liseden arkadaşlarımla buluştum, Karainci’ye gittik.Oranın kapalı pidesini özlemişiz. Bu grupta ki arkadaşlarımla ekseri ayda bir buluştuğumuz için anlatacak çok şeyimiz birikiyor, sohbetle vaktin nasıl geçtiğini unutmuşuz.

Bu arada okullarımız açıldı. Yine Halk Eğitimi Merkezine gidip yağlıboya yapıyorum. Geçen sene okulun kapanmasına yakın başladığım, Frida Kahlo’nun resmini yapmaya devam ediyorum.

Arkadaşlarımla buluşmanın da mutluluğunu yaşıyorum. Hem resim yapıyoruz, hem birbirimize örgü modelleri gösteriyoruz. Ne güzel insanın sevdiklerinin yanında olması.Allah hepinize güzel yürekli arkadaşlar nasip etsin.

Sifad toplantıları da Çarşamba akşamları başladı. Bu hafta toplantıda Ara Güler’in kısa bir belgeselini izledik ve ruhunu şad ettik ünlü ustanın.Mekanı cennet olsun.

Bu arada vakitsizlikten buluşamadığım arkadaşlarımla da Şen Pastanesin de buluştuk.Haftaya yine Amerika’ya gidecek olan arkadaşım Füsun’a şimdiden iyi yolculuklar diliyorum.Özleyeceğiz kendisini…Özlem güzeldir..

Oruç Aruoba bir şiirinde şöyle der:

”Özlediğin, gidip göremediğindir;
ama, gidip görmek istediğin

Özlem, gidip görememendir; ama
gidip görmek istemen

Özlediğin, gidip görmek istediğin-
ama gidip göremediğin

Özlem, gidip görmek istemen-
ama, gidememen, görememen;
gene de, istemen”

Ne güzel anlatmış şair değil mi?… Ne çok özlediklerimiz vardır hayatta. Gidemediğimiz, göremediğimiz yerlerde…Ama birgün buluşmak ümidi bizi hep heyecanlı kılar….

Geçen gün Sinop’ta sinemaya gittik arkadaşımla’’ Yol Arkadaşım2’’..İstanbulda gidecektim, saatleri uymadı bana. Hem de biletler 25 tl idi.Mısır patlağı galiba 13 tl idi, birde meşrubat yanına dersen, bir kişi 50 tl oluyor.Bize göre çok pahallı. Sinop’ta bunların hepsi 20tl. Üstelik yol parası da yok.Burada ki sinemanın üst katının iç mekanıda çok güzel. Arkadaşımın bol bol fotoğrafını çektim orada. Film nasıldı derseniz, ehh işte…Bir özelliği yoktu.

Sinema sonrası yürüyüşümüzde Sinop böyle güzeldi.

Dünde yine çok sevdiğim arkadaşlarıma birlikte Kahve Durağındaydık. Mekan güzel gerçekten, yediğimiz pasta, içtiğimiz kahvede güzeldi. Özlemişiz birbirimizi sohbet de güzeldi..Hepsi iyi ki varlar..

Gelelim dün akşama…Bu defa da konservatuvarımızda icra başladı. Müziği sevenler bir aradaydı. Şefimiz Orhan  Hoca yerine, bu sene Nuri Hocamızla çalışmalarımıza başladık.

Çok güzel 7 eser geçtik. Hele biri var ki, çok sevdiğim şarkıdır.

Beste: Ziyâ Taşkent
Güfte: Mehmet Erbulan
Makâm : Hüzzâm

Dinmiyor hiç bu akşam ne gözyaşım ne acım
Bu akşam her akşamdan sana pek çok muhtâcım
Senden başka kimseye yok benim ihtiyâcım
Bu akşam her akşamdan sana pek çok muhtâcım..

Şu sözlerin güzelliğine bakarmısınız???Ahhh ahhhh.

Hani Orhan Veli’nin’’ beni bu havalar mahvetti’’ şiiri vardır ya…

BENİ BU HAVALAR MAHVETTİ

Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum;
Eve ekmekle tuz götürmeyi
Böyle havalarda unuttum;
Şiir yazma hastalığım
Hep böyle havalarda nüksetti;
Beni bu güzel havalar mahvetti.

Benide bu şarkılar mahvediyor. Hadi size bu şarkı benden armağan olsun.

İyi dinletiler  ve güzel hafta sonları diliyorum.Kendinize iyi bakın…

Not:Bu haftanın neden bana çok uzun geldiğini fotoğrafları yüklerken anladım.Ben bu hafta hiç evde kalmamışım ki:)))Başlığa koyduğum ŞOK  larda espiri olsun diyeydi.))))Siz anladınız zaten…

Nasılsınız bu gece?

Bugün liseden arkadaşlarımla Cem’s Kitchen’a gittik, oturduk yemek yedik.

Sonrada 3 arkadaş Akliman’a gittik. Hava soğukta olsa görünüm çok güzeldi. Fotoğrafladık o güzel anları. Bu arada Akliman’a giderken yanımıza yiyecek almadığımıza çok üzüldük. Çünkü çok köpek vardı ve aclardı. Hep yanımıza gelip yiyecek beklediler. Elimiz boş gittiğimize çok üzüldük. Bazıları çok zayıflamıştı, eğer o tarafa giderseniz ne olur yiyecek bulunsun yanınızda da onlara verin.

Bu arada 2 inşaat yapılıyor o tarafa. Önce Hamsilos Koyu tarafına gittik. Tam o kısma çıkarken baktık büyücek bir bina yapılıyor sol tarafta, işçiler çalışıyor. Galiba otel veya resturant yapılıyor dedik. Sonra arkadaşım işçilere sordu. Ne dediler dersiniz??????Mescit ve tuvalet yapılıyormuş!!!!Oraya!!!!Şaşırdık Allah bilirken.Yani Hamsilos’ta mescit???

Neyse dönüşe geçtik bu defada hani balıkçı teknelerinin bulunduğu koyun tam karşısında kavak ağaçları vardı, altında piknik yapılan, bu defada oranın ağaçlarını kesip yine inşaata başlamışlar. Ve çocuk oyun parkı yapılmış, şimdide onun önüne veya yanına inşaat yapılıyor, ben sordum bu defa işçilere, cevapları ne oldu dersiniz????

Mescit, tuvalet, emzirme odası yapılıyormuş?????Yorum yapmıyorum, size bırakıyorum….

İyi geceler…Amiiin..

Yine epeydir şöyle sizinle yazışamadık. Şu sıralar moralim  daha iyi.

Bugün liseden arkadaşlarımla buluştuk. Deniz Kulübüne gittik. Havanın güzelliğini fırsat bilen gezginciler, turla Sinop’a gelmişlerdi. Kulüp de yemek yediler. Biz de yemeğimizi yedik, çayımızı balkonda içelim dedik. Nasıl sıcaktı, nasıl sıcaktı anlatamam, deniz de sakindi. İskeleye tekne geldi turcuları gezdirmeye. Gerçekten bayıldık sıcak dan sonra tekrar içeri girdik.Bize de iyilik yaranmıyor:)))Yok sıcaktı, yok soğuktu, aaa, şikayet etmeyelim artık değil mi ama))

Güzel, sohbeti bol bir gün oldu, sonra da kütüphaneye gidip kitap değişimi yaptık. Kitap görünce dayanamıyorum. Halbuki elimde yarım bir kitap var ama dayanamayıp tekrar 2 tane aldım. Okumak güzel.

Akşamda icra gecemizdi, konsere 4 haftamız kalmış. 26 Mayısta unutmayın.

Şarkılar söyledik, fotoğraflar çektim, çayımızı içtik,sonra da

Gözlerimeeee baktaaa inanaaaan senin içiiiiin kimmiiiş yaanaaaan şarkısını söyleye söyleye  ayrıldık konservatuvardan.

Bu arada daha şefimiz sınıfa girmeden bizim saz heyetimiz bir çoştu bir çoştu…Oooo 9/8 lik ritmde kendini tutamayıp oynayanlar oldu…

sı paylaşan: ncabaci

Ve bu akşam misafirimiz de vardı. Berkhan Erkılıç, derslerinden fırsat bulup Sinop’a kaçamak yapmış, tabii  hocamız  da bize sesini dinletmeden yollamadı.

Velhasıl güzel bir geceydi.. Teşekkürler arkadaşlarım, sizleri seviyorum iyi ki varsınız.

Saat 15.00 de seçimler bitti. Beni Karainci’de bekleyen liseden arkadaşlarımın yanına gittim. Hoş sohbet, gülmeli, bir gün geçirdik. Çocuklar gibi şendik. Bol bol resim çektik ve çektirdik. Hava çok güzel olduğundan sahilde yürüyüşümüzü de yaptık.
Çok güzeldi, keyifli bir gündü. 1 ay sonra tekrar buluşmak üzere vedalaştııııııııık….

Şimdide sizlerle vedalaşıyor, hepinize güzel bir gün diliyorum.