Soğuksuya doğru çıkarken tipi başladı. Yerlerde 20cm kar vardı. Durduk Çakıldak Köyünde,fotoğraf çektik,selfiler yaptık.Biraz kartopu oynadık, kara hazırlıklı olmadığımız içinde birazda üşüdük. Özlemişim karı,çok güzeldi. Bu sene yine Sinop merkeze  kar hiç yağmadı, yada gece şöyle bir serpinti geldi geçti.Dolayısıyla görmeden karı, yine bahar geldi.Bakalım yazımız nasıl geçecek.

2 saatimizi aldı yeni yapılan ana yola inmek. Sonra da doğruca Yeşilyurt Köyüne gittik. Ben ilk kez gittim bu köye ama fazla umduğumuzu bulamadık. Portre çekecektik,  ancak birkaç çocuk görebildik. Bir de yeni doğmuş bir buzağı. Sahibi oğlunun adını vermişti buzağıya.Belli ki, O da oğlu kadar kıymetliydi onlar için.

Oradan doğruca Sarıağaç Çayırı Köyüne gittik.  Önce köyün kahvesine gittik sobanın etrafına doluştuk hepimiz,biraz ısındık,sıcak çaylarla birlikte ,sıcak sohbetler yaptık aramızda…

Oraya geçen sene 20 Martta yine gitmiş, çocukların akınına uğramıştık. Bu defa giderken,  daha önce fotoğraflarını çektiğimiz kişilerin fotoğraflarını tap ettirip, yanına almış dernek yönetimindeki arkadaşlarımız, onları dağıttılar, aman aman, bir mutlu oldular anlatamam size. Hepsi yine sıraya geçti, beni de çeksene, beni de çeksene diye.

Bu defa ellerinde kendi fotoğraflarını gördüler ya, büyüğü küçüğü bize poz verdi. Hiçbir sıkıntı yoktu görüntü almamızda.

Hava güneşli de olsa, soğuk kendini yine hissettiriyordu. Ama oranın halkı, çoluğu çocuğu alışmış soğuğa, incecik kıyafetlerle dışarıdalardı.

Bazılarının poz verişleri de farklılaşmıştı bu defa , bence biraz çalışma vardı.))

Bir anne ve çocuk..Bebek şaşkın, anne sevgi dolu sarılmış kızına, biraz şaşkın, biraz mutlu bebeğiyle poz verdi bizlere.

Bir başka anne battaniyeye sardığı 1 aylık bebeğiyle çıktı sokağa. Epeydir de 1 aylık bebek görmemiştim. Çevresinden habersiz, ağzını emme hareketleri yaparak uyuyordu. Ben korktum üşütür diye. Ama anne genç, anne alışkın soğuğa, bu küçük bebekte tabiî ki alışacaktı burada ki yaşama. Soğuk neydi ki onlar için. İllaki üstüne, şehirdekiler gibi kaban giymesi, ellerinde eldiven, başında beresi olması gerekmiyordu. Böyle alışmışlardı, burada ki havaya ve hayata.  Ve bu bebekte diğerleri gibi böyle alışacaktı hayata…

Biraz daha ilerlediğimizde çalı çırpı taşıyordu bazı kadınlar sırtlarında. Hatta ben aa çok ağır değil mi, nasıl taşıyorsunuz diye sorduğumda köyden onu izleyen 2 genç adam bu kadınların görevi dedi. Merak ettim, acaba erkeklerin görevi neydi ki orada..İnşallah bir daha gidersek bu sorumun cevabını araştıracağım orada. Üstelik taşıyan ve kıran bayanlar 50 ve 60 yaş üzeriydi.

Her gidişimde değişik bakıyorum gittiğim yere, aslında aynı yere birden fazla gitmenin de faydası var. Görmediklerinizi, fark etmediklerinizi algılıyorsunuz.

Bir başka güzel bir kız çocuğu çekingen,utangaç, tüm masumluğuyla bakıyordu objektife..3 yada 4 yaşında…’’Bunlar neden böyle etrafımda fotoğrafımı çekiyorlar’’ diye heyecanla elinde ki örtüyü sıkıyordu. Onun gözlerindeki o mahcubiyet görmeye değerdi inanın.

Ve köyün tam meydanında oturuşundan, bakışına kadar ağa gibi görünen bir başka amca ve sanırım eşi ve torununu da görüntüledik. O poz vermedi bize, sadece olduğu gibi göründü…

Bu arada peşimde dolaşarak yine çeksene, hadi yine çeksene 28 fotoğrafım çekildi hadi 35 yapalım diye dolaşan çocuğu yine kıramadım…

Yani anlayacağınız bol fotoğraflı bir gün oldu bizim için..

Oradan Boyabat merkeze gidip yemek yedik.

Yemek sonrası meşhur kuru yemişlerinden aldık.Almadan da söylüyor sahibi, her şeyden tadabilirsiniz diye. Siz hiç denediniz mi bilmem, ama eğer yolunuz Boyabat’tan geçerse muhakkak kuruyemiş alın, farkı fark edin. Özelliği, kuruyemişleri 2 kez fırınlıyorlarmış, hem çok leziz, hem de bayatlamıyor uzun süre.

Ve dönüş yolunda Boyabat Kalesi’ni görüntüleyelim diye tepeye çıktık. Kuşbakışı izledik şehri. Fotoğraf çektik yine bol bol..

Ve dönüşte açık hava çarptı galiba, yolda biraz uyumuşum, gözümü açtığımda Sinop’a gelmiştik bile.

Böylece SİFAD’la yaptığımız güzel bir geziyi daha sonlandırmış olduk…

İyi ki varsın SİFAD ve iyi ki sizleri tanımışım. Teşekkür ediyorum başkanımıza ve tüm arkadaşlarıma……Sizleri seviyoruuuuum…..Ve bol gezili günler diliyorum…

Ama beklenen gün geldiğinde,havalar güzel gittiği için Çangal Dağlarında kar yokmuş ve bizim 1 gecelik kalmalı gezimiz iptal oldu. Tabi bir hevesle gezi için kalkındığımızdan Sifad Başkanımız Aslı Ozan, günlük bir gezi yapalım diye önerdi, bizlerde kabul ettik ve dün de(Pazar)  bu geziyi gerçekleştirdik.

Saat 7.00 de kalktım, iyi ki de saati kurmuşum,normal günde erken kalkan ben, o sabah uyuyacağım tutmuş. Neyse ki tam saat 8.55 de buluşma yerindeydik.3 araba erzakları alıp yola çıktık.

İstikamet Sarıkum’du. Havada bir güzel bir güzel anlatamam. Aslı’nın deyimiyle MİS gibiydi..))

Kuş gördük durduk, kuş gözetleme yeri gördük durduk.Değişik yapıda ağaç gördük durduk.Bu arada bir ara ben modellik  yaptım, bir ara Yeşim..Ersin arkadaşımızın da drone si vardı o da tepeden görüntüledi bizi.

Dura kalka geldik Sarıkum’a. Deniz harikaydı..O hafif dalgaların sahile vururken çıkardığı ses müthişti. Birden yaz mevsimini özledim. Burada, yıllar önce denize girmiştim. Ama bir daha bir türlü kısmet olmadı. Süper görünüyordu. Burada rib olayıda yok sanıyorum, onun için çok rahat yüzülür.

Hatta bazı kişiler çadır kurmuş, kısa kollu t shirtleriyle piknik yapıyorlardı.

Saat 13.00 gibi Sarıkum’dan ayrıldık ve Akliman piknik alanına gittik. Güneşin altında masaların birini tutup yerleştik.Bu arada, ya ne kadar kalabalıktı oralar. Güneşi gören pikniğe gelmiş. Her masanın dibinde mangal, kimileri balık, kimileri et ızgara yapıyorlardı. Bazıları da semaverlerinde çaylarını demliyordu. Tabi bizim gruptaki beylerde hemen kolları sıvayıp mangal yaktılar. Hem de 2 tane birden.

Sağolsun başkanımızda bizleri düşünmüş neler almış neler….Eti geçiyorum, biraz lükse kaçacak biliyorum ama yazmadan edemeyeceğim, patlıcan ve biberimiz bile vardı yani….Önce onları közledik, sonra soğan derken, nihayetinde Evrim ve ailesi gelince de köfteleri koyduk ızgaraya…

Herşey çok güzeldi. Bol boldu. Hatta başkan burma tatlısı bile almıştı. Meyvemiz, kuru yemişimiz bile vardı. Kuş sütümüz yoktu ama,zaten öğlen yemeğinde de kuş sütü olsa da içmezdik.

Bu arada Özay’ın bahçesinden getirdiği limonlardan bahsetmeden geçemeyeceğim. O ne güzel limondu, ne kadar sulu ve mis kokulu. Hatta gelirken bir tane eve getirdim. Ve kullanmadım salataya filan,direk portakal gibi yedim. Yani burada bahsettiğim kadar var inanın.

Özay Erol arkadaşımızın çektiği güzel fotoğraflar içinde teşekkür ederim. Aşağıdaki fotoğraflar kendisine ait. Teşekkürler Özay.

Bir ara aramıza, eski başkanımız  Erdoğan Purçlutepe, aileye yeni katılan kızı Neva ve eşi ile katıldı. Epeydir bebek görüp sevmemiştim. Çok güzel bir duygu.

Ve yemek işi bitince şöyle bir çevreyi dolaştık, bol bol özçekim yaptık. Eve geldiğimizde saat 17.30 olmuştu.

Aman Allah’ım ne yorulmuşum anlatamam.Görende Sarıkum ve Akliman’a yürüyerek gidip geldiğimi sanırdı.Açık hava çarptı galiba..

Neyse bugün iyiyim çok şükür. Yarında mutfağımı yaptırıyorum, işim çok anlayacağınız. Normalde bugün başlayacaktı ,fakat malum derler ya ustanın iki çantası olur diye, yarın kısmetse birini bize bırakacaklar. Haydi bana rast gele.

Bizleri bir araya getiren Sifad’da çok çok teşekkür ediyorum. Bu arada SİFAD ailesi gün geçtikçe büyüyor. Eğer sizde fotoğrafa meraklıysanız, niye bizim aileye katılmıyorsunuz….Bekleriz efendim….Beraberce bol bol fotoğraf çekeriz.

Başka gezilerde görüşmek üzere, sizlere iyi geceler diliyorum.

Bize bu gezimizde Dr.Öğretim üyesi Yakup Erdem ve sevgili eşleri Kezban Erdem’de eşlik ettiler.Ben kendileriyle ilk kez bu gezimizde karşılaştım. Çok müthiş bir hoca, özellikle mantarlar konusunda uzman olmuş kendisi. Doğa da rastladığımız her çiçeği, her otu, her bitkiyi biliyor. Ne sorsak bu konuda, yanıtladı bizi. Eşiyle birlikte devamlı geziyorlarmış köyleri. Yol rehberliğimizi de yaptı. Vallahi cevapsız bir sorumuz kalmadı, google gibi bir hoca, ne sorsak cevapladı, birçok konuda aydınlattı bizi.

Önce Hıdırlı Köyüne gittik, doğa harikaydı. Çiçek fotoğrafları çektik boy boy. İlk kez Unutma Beni Çiçeğini gördüm ve hikayesini dinledim, Yakup hocadan.

Oradan yine Boyabat’ın Kurtlu köyüne gittik. Koca köyde birkaç aile  yaşadığından terk edilmiş gibi duruyordu. Meğer kış mevsiminde çoğu aile İstanbul’a gidiyor, sadece yaz ayları geliyorlarmış. Tesadüfen bir aile ile görüştük, onlar da İstanbul’dan yeni gelmişler. Nasıl misafirperver davrandılar bize. Hemen koca bir şişe ayran getirip ikram ettiler. Ayaküstü onlarla sohbet ettik.

Sonra yine yemyeşil ağaçların etrafı kapladığı, oksijenin bol olduğu, yemyeşil çimenlerle kaplı bir yerde piknik yapıp, Yakup Hocanın yaptığı semaver çayını afiyetle içtik.

Soframızda pek güzeldi, Kezban Hanım dolma sarmış, Aslı’nın annesi nefis börek ve kurabiyeler yapmış, Yeşim kek, börek yapmış.Ve bunun dışında Çetin sucuk ve biber getirmiş. Daha bir sürü şey vardı. Hepsini afiyetle yedik. Bu arada toplanan mantarlardan da yiyenler oldu. Hepsinin ellerine sağlık.

Hem fotoğraf çek, hem piknik yap, hem birçok bitki ve özellikle mantarlar hakkında bilgi al,sohbet desen o na keza….Bundan daha güzel bir şey olabilir mi?Bu anları da fotoğraf çekerek ölümsüzleştirdik.

Piknik sonrası Yakup Hocaya Sifad Başkanı Aslı Ozan, Sifad’a katkılarından dolayı plaket verdi.

Daha sonra Yakup Hoca tam piknik yaptığımız yerde Ocak diye tanımladığı bir yerde bol miktarda özel bir mantara rastladı. Öyle bir şey ki elinizle toprağın üzerini kaplamış otları sıyırıyorsunuz altından pırıl pırıl mantar öbekleri çıkıyor. İsmini söyledi hocam ama aklımda tutamadım. Çok güzel görünüyorlardı. Hocam diyor ki, yüzlerce kişi facebook’taki bir gruptan, hocam bu zehirlimidir, nasıl mantardır diye soruyorlarmış. Hocamızda cevaplıyormuş.

Piknik sonrası Boyabat’a gittik. Gün batımında çeltik tarlası çekmek istedik. Bize eşlik eden bu konuda çok bilgili arkadaşlarımız o kadar seçici davrandılar ki, neredeyse, Boyabat ve Durağan’da ki bütün tarlaları dolaştık. Ve nihayetinde çok güzel fotoğrafa uygun bir tarla bulduk Durağanda. Güzel kareler çıktı ortaya.

Bu iş emek istiyor gerçekten. Aaa işte gördüm, bas deklanşöre olmuyor. Bunu ben Sifad’a üye olduğumda öğrendim. Yeri buluyorsunuz sonra güneşin batmaya yakın zamanını bekliyorsunuz. Veya tarlayı buldunuz bakıyorsunuz insan yok orada çalışan, onu da geçiyorsunuz. Yani düzgün, güzel bir fotoğraf öyle kolay yakalanmıyor. İşte bizde fırsat buldukça bu gezilere katılıp kendimizi fotoğraf konusunda geliştirmeye çalışıyoruz eşimle. Ama daha çooook fırın ekmek yememiz lazım.))

Çok güzel bir gezi oldu gerçekten. Artık güneşi de batırıp dönüşe geçtik, yolda Boyabat çıkışında durup daha önce kararlaştırdığımız gibi ‘’erik dalı gevrektir’’ türküsüyle oynadık. Ve bu yaptığımıza çok güldük. Ya meğer biz ne güzel aile olmuşuz bunu fark ettik.

Sifad’a üye olmakla doğru karar vermişim, aferin bana.

O gün beraber olduğumuz tüm arkadaşlarıma çok teşekkür ediyorum. İyi ki varsınız. İyi ki sizi tanıma fırsatı yakalamışım. Sizlerle birlikte olmak çok güzeldi…

Geçte olsa tüm annelerin ve anne adaylarının, anneler gününü kutluyorum.

Bu arada hayırlı,sağlıklı ramazanlar diliyorum.

İyi geceler.

Eveet, cumartesi sabahı saat 6.30 da, Sifad grubuyla birlikte yollara düştük. Sinop malum o saatte soğuk ve sisliydi. Üzerimizde montlarla çıksak da, yanımıza yedek tshirtler almıştık sıcağa karşı.

Samsun üzerinden gidip, orada kahvaltı yaptığımız yerde JAJA grubundan fotoğrafçı arkadaşlarla buluştuk.

JAJA ne diye merak ederseniz sizde bizim gibi, İspanyolca da Ha ha ha demekmiş. Yani bir gülme nidası.))

Güzel, açıkbüfe bir kahvaltı sonrası, JAJA grubu öncülüğünde, Vezirköprü’ye gittik. Ve ilk olarak, Evlat teknesiyle, Şahinkaya Kanyonu’u dolaştık. Her ne kadar sahil kesiminden gitsek de, oranında doğal güzelliği bir başkaydı. Hatta hatta eğer hava puslu, yağışlı olsaydı, inanın Norveçte’ki fiyordlara benzetecektim. Devasa kayaların arasında dolaşmak ayrı bir zevkti. Biran bana oraları anımsattı. Koca tekneler devasa kayaların arasında,minyatür gibi duruyordu. Etrafı çekmekten turun kaç dakika geçtiğini bilmiyorum. Sanırım 30-35 dakika sürmüştür gibi geliyor. Çok fazla güneş olmasına rağmen yine güzel kareler yakaladık.

Fakat hava nasıl sıcaktı, nasıl, anlatamam. Tshirtte giysek yine bayıldım sıcaktan.Fazla sıcak bana göre değil. Enerjimi düşürüyor. Bakalım bu yaz nasıl geçecek.

Şahinkaya Kanyonu’nu ziyarete gelmiş, birçok kişi vardı. Etrafta küçük hediyelik satan yerler bulunuyordu. Turizme açık biryer. Ama bakım istiyor.Özellikle tuvaletleri.

Vezirköprü’de dikkatimi çeken şey, etrafın fazlasıyla yeşillik olmasıydı. Merkezde ve çevrede birçok yeşil alan görebiliyorsunuz. Birkaç köyünden geçtik, ama güneş çok fazla olduğu için fotoğraf için fazla bir şey bulamadık. Köydeki insanlar sabah erkenden kalkıp tarlalarıyla uğraşıyor, sonra akşama kadar dinleniyorlarmış. Güneş etkisini yitirdiğinde, tekrar tarlalarına gidiyorlarmış. Zamanlama bize uymadı.

Bu arada yine bir köyde dinlenme yeri bulduk, semaverde çay demlediler bize. Hep birlikte güller arasında çay molası verdik.

Sonrasında merkezdeki Bakırcılar Çarşısını dolaştık. Bazı arkadaşlar semaver aldı. Bir yerde 2 farklı gramafon gördüm çok hoşuma gitti, ama almadım.

Sonra Abdullah Derici Konağını gezdik.250 yıllık konak, içinde bulunan günlük yaşamda kullanılan ve antika değerindeki kilim, mutfak eşyaları, oturma grubu gibi tüm eşyalarıyla korunarak kent müzesine dönüştürülmüş. Ücretsiz olarak gezebiliyorsunuz. Bir mankene giydirilmiş kıyafet, orada eski yıllarda gelinlik olarak kullanılıyormuş. Yine kırmızılı bir elbise vardı. Meğer o da 250 yıl önce gelinlik olarak kullanılıyormuş.

Sandık vardı 2 tane, onlar çok hoşuma gitti. Binanın bir bölümü haremlik, bir bölümü selamlıkmış. 2 kapısı varmış giriş olarak kullanılan, biri bayanlar, bir diğeri de erkekler için. Hangi kapı çalıyorsa, ona göre bayan veya erkek açıyormuş kapıyı. Orada görevli bayan anlattı bunları.

Bu konağın bulunduğu mahalledeki evlerin hepsi koruma altına alınmış, içlerinde sahipleri yaşıyordu. Hatta biri satılıktı. Bu mahallede tekrar toplu bir fotoğraf çektirdik.

Yine merkezi dolaşarak, Bakırcılar Çarşısında bulunan Üçler Resturana gittik birlikte. Bayağı büyük tarihi bir binaydı. Bina içine çocuk parkı yapmışlar, aileler yemek yerken çocukları orada eğleniyorlardı.

Yemeklerimizi yedik, semaverde çayımızı içtik, biraz serinledik, iyi geldi dinlenmek.

Ve saat 17.20 geçiyordu ki, ayrılma vakti geldi…Hem JAJA Grubu fotoğrafçı arkadaşlardan, hem de Vezirköprü’den.

Dönüşümüz Boyabat üzerinde olunca yolumuz daha da kısaldı. Yol üzerinde manzarası güzel yerlerde durup birkaç kare daha fotoğraf çektik.

Güzel geçti günümüz. Arkadaşlarla uyum içinde ve eğlenceli. Havanın çok sıcak oluşundan belki fazla fotoğraf çekemedik ama, değişik yerleri görüp, değişik arkadaşlarla tanışmak çok güzeldi.

İlgi ve alakanıza çok teşekkür ederiz JAJA grubu. Sizleri de Sinop’a bekliyoruz. Bize bu olanağı sağlayan SİFAD’a çoook teşekkür ederiz. İyi ki varsınız.

Cuma akşamı saat 24.00 de yola çıktık ve sabah 7.30 da Kayseri’deydik. Allah biliyor ya bu kadar kısa sürede Kayseri’ye geldiğimize şaşırdım. Sabah ve gece çok soğuktu. Kesin eksilerin altındaydı. Saat ilerledikçe ısındı hava.

Bizi erken saatlerde, Sureti Alem Derneği Başkanı Yusuf Kartal Bey karşıladı. Önce kahvaltı yaptık. Kahvaltıda ev yapımı sucuk vardı. Kıyma görünümünde ama baharat olarak aynı sucuktu. Ekmekleri de çok güzeldi, Francala gibi uzun, çok yumuşaktı.

Kahvaltı sonrası şehir merkezini dolaştık. Bu arada grubumuza yine Sureti Alem Derneğinden Mustafa Balta Beyde  eşlik etti.

Hunat Hatun Camii ve Medresesi, Sahabiye Medresesi,Kayseri Kalesi, Cami Kebir,Kapalıçarşı, Bedestan,Gevher Nesibe Tıp Müzesini ziyaret edip, bol bol fotoğraf çektik.

Öğle yemeği saatinde yine oranın özel pidesinden yaptırdılar, onu yedik. Bizim pideye benzemiyordu, lahmacuna daha çok benziyordu bence.

Yemek sonrası heyecanla gitmeyi beklediğimiz, Kayseri’nin Vahşi Batısı, Yılkı Atlarını görmek için, Hörmetli Köyüne gittik.

Büyük bir vadi ve 200 yakın yılkı atlarını karşımızda görünce şaşırdım. O kadar çok beklemiyordum. Bizler toza karşı önlem almak adına yağmurluklarımız üzerimizde, fotoğraf makinelerimiz elimizde, güzel pozlar yakalamak için birbirimizle yarıştık. Bir, bir buçuk saat sürdü çekimimiz.Bazen yerden, bazen bir araba üzerinden güzel görüntüler yakalamaya çalıştık.Yılkı atlarını toplamışlar ve bunları sahiplenen Ali Dayı diye biri hayvanları atın üzerinde, bize doğru koşturarak görüntü yakalamamızı sağlıyordu.Etrafta ona yardım eden 3-4 genç daha vardı. Bu görüntüler için kişi başı 50tl ödedik. Sadece atların orada 1090 kare çekmişim. Arasından da 5 tane fotoğraf çıkar çıkmaz. Hayvanlar tozu dumana kattıkları için bizde iyice tozlandık tabii.

Çekim sonrası, tavsiye üzerine,  fotoğraf makinelerini götürüp sensörlerimizi temizlettik.  Ve ardından Koçak Otele geldik. Saat 20.00 ye kadar dinlendik, sonrasında Kayseri Parkı alışveriş merkezine gidip akşam yemeğimizi yedik. Ardından da AYLA filmine gittik. Çok güzeldi. Çok ağladı bazı arkadaşlarım. Nedense ben çok açıklı diye gittiğim filimler de ağlayamıyorum.Gerçek hayattan alıntı olduğundan çok etkileyeciydi. Arkadaşımın babası Kore Gazisi, bu olayları yaşamış, Ayla’yı da görmüş. Düşünsenize o amcaya bu filmi izletsek, çok etkilenir sanırım.

Gece 00.30 da otele döndük. Yorgunluğumuzu düşünün artık. Bir önceki gece yolda uyuyamamıştım, bu defada yorgunluktan uyuyamadım. Halbuki otel çok güzeldi. Kapalı yüzme havuzu, jakuzisi, masajı, cilt bakımı her şey vardı da, bizim vaktimiz yoktu.

Sabah saat 8.00 de yine yola çıktık. Hava bu defa yağışlıydı. Hem de öyle böyle değil, şakır şakır yağdı. Bu defa da bize yine Sureti Alem Derneğinden Ahmet Bey eşlik etti.

Önce sazlıkların çok olduğu bir köyde fotoğraf çekimi yaptık. Bir arkadaşımız mankenlik yaptı, bazen yerde sürünerek, bazen ayakta çekimler gerçekleştirdik. Konu mankeni bulamadığımız yerde Ahmet Bey yardımımıza koştu. Allah’tan burada yağmur yağmıyordu.

Sonra da 3,5 saat bir yolculukla Kapuzbaşı Şelalelerine ulaştık. Şelaleler, dağın tepesinden değil, ortalarından akıyordu. Buna benzer şelaleleri Norveç’te de görmüştüm.

Yağmurun altında fotoğraf çekmeye çalıştık.

Dönüşte Kaşık-La Resturanta gidip meşhur Kayseri Mantısından yedim. Nohut büyüklüğünde sulu bir mantıydı. Açıkçası bizim mantımız çok çok daha güzel geldi. Bazı arkadaşlar yağlama yedi. Biraz yorgunluk attık ve dönüşe geçtik.

Dönüşte pastırma ve sucuklar alındı. Kayseri’ye gidip de bunların almadan olmaz dediler.

Çok güzel bir yolculukla saat 1.30 da Sinop’taydık.

Kendime hayret ediyorum, kara yolculuğu ile nasıl buralara gidip gelebildiğime. Uçak geldiğinden beri Sinop’a, ilk defa geçen sene, Yedi Göllere, bu sene Ürgüp’e ve bu defa da Kayseri’ye gittim. Hiç problem olmadı. Demek ki gidebiliyorum artık. Ya da arkadaşlarımla birlikte çok eğlenceli oluyor, onun için yolculuk fazla yormuyor beni.

Dönüşte Kayseri’nin yerel gazetesinde haberlerimiz çıkmış, bunu öğrendik ve mutlu olduk. Ben sitemden birkez daha, bize eşlik eden Sureti Alem Derneği Başkanı Yusuf Bey’e, Mustafa ve Ahmet Bey’e çok teşekkür ediyorum. Sağolun, var olun efendim. Sizleri de Sinop’a bekleriz.

Ve SİFAD…. Ne iyi yapmışımda üye olmuşum bu derneğe. Bana hem fotoğraf çekmeyi öğretiyor, hem de sayenizde Türkiye’de gitmediğim yerlere gidiyor ve görüyorum. Yaaa ben sizi çoook seviyorum. İyi ki varsınız.

Hey siz…. siz, bu yazımı okuyan arkadaşım, siz daha üyelik müracatında bulunmadınız mı???Aaaa çok şey kaybediyorsunuz, ben den söylemesi…

Bye.

Not:Öz çekimde kullandığım fotoğraf makinem arada bulanık çekiyor, kusura bakmayın.

Sabah yağışlıydı Sinop, tören yapılmaz okullarda kutlanır diye düşündüm , ama sonra sesleri duyunca kutlamaların başladığını anladım, giyindiğim gibi fırladım dışarı.Park kalabalıktı.Geçit töreni başladı.Bugüne damgasını mahalle manavımız Gökhan’ın,köyden getirdiği kağnı arabasıyla tören alanından geçmesi oldu.Bando sesinden hayvanlar çok korktuysa da, geçidi tamamladılar.

Yine okullar, sivil toplum örgütleri,spor kulüpleri, taşıtlar katıldı.Güzel Sanatlar Lisesinin Bando takımı ve Belediye Konservatuvarı Bandosu çok iyilerdi.

Protokolde tam kadro vardı.Millet vekillerimizde gelmişlerdi törene.

Akşam fener alayına kesin katılacaktım, baktım yağmur başladı, olurmu olmaz mı derken saat 20.30 geldi, baktım bando sesleri geliyor dışarıdan, geç kaldığımı anladım.Hemen balkona koştum.Önde Güzel Sanatlar Lisesinin bandosu, arkalarında ellerinde bayraklarla birçok kişi. Ve hatta aralarında bebekler bile vardı. O kalabalığı görünce bir üzüldüm, bir üzüldüm gidemediğime. Kalabalığın sonu gelmedi,ardından belediyenin bandosu, ardından yine birçok insan, bu defa da Atamızın portresini ve bayrağımızı taşıyorlardı. Kuyruk o kadar uzundu ki videoya alsam da yükleyemedim.

Atam seni herzamanki gibi bugün de, özlem ve minnetle andık. Senin ve silah arkadaşlarının ruhu şad olsun.Bugün gördüğüm kalabalık, moralimi yükseltti.Cumhuriyetimizi sen hediye ettin bize,  biz ve bizden sonra gelecek nesil de onu her zaman  koruyacak.

Geçen hafta yine konservatuvara gittik,  ropörtuvarımıza yeni şarkılar ekledik.

Çıkışta da bir arkadaşımızda buluştuk, hoş sohbet bir şekilde geç saate kadar oturduk orada.

Geçen hafta hava çok soğuk olmasa da havuz soğuktu.Orada çalışan görevli bayan hafta sonu yarışlar var, onun için ısı belirli seviyede kalıyor, fazla ısıtamıyoruz , zaten bu sıcaklıkta normal dedi. Ama bu durum pek hoşuma gitmedi, eğer böyle soğuk olursa gitmeyebilirim de. Malum kışa giriyoruz artık,üşütüp hasta olmak istemem.

Bu arada bir günde ev oturması yaptık, hem akrabam ve hemde arkadaşlarımla bir arada olmak çok güzeldi.

Çarşamba akşamı Sifad’ın toplantısına katıldım,aramıza yeni bir arkadaşımız daha katıldı, Yeşim Çakır Arı. Hayırlı olsun, aramıza hoşgeldin.

Tekrar Cumhuriyet Bayramımızı kutluyor, iyi geceler diliyorum.Haydi hoşçakalın.

Şimdi biz, okullu olduk, yine sınıfları doldurduk.Okul bizim yuvamız, yaşasın okulumuuuuuz)))İlkokula giderken bu dizeleri söylerdik,şimdi onu hatırladım.

Dün okulumuz açıldı,bugünde derslere başladık. Arkadaşlar bir araya geldik,özlem giderdik. Bugün havada bir güzeldi öğlen parka gidip çayımızı içip, simitlerimizi yedik. Sonra 3 arkadaş yürüdük iskelede.

Ve dün bana davetiye gelmişti, bugün saat 13.00 Engelsiz Yaşam Merkezi’nin 3 çocuğu, Yasin Keçeçi,Yiğithan Çiftçi,Çınar Süslü’nün, Aşıklar Düğün Salonu’un da sünnet düğünü vardı.Arkadaşlara teklif ettim, haydi çocukların düğününe gidelim yemek aramızda dedim,sağolsun hepsi memnuniyetle kabul ettiler, hatta bana vesile olduğum için çok teşekkür ettiler. Davul,zurna eşliğinde geldi çocuklar, valimiz, garnizon komutanı, il emniyet müdürümüzde vardı. Kalabalıktı. Biraz durduk, izledik, hediyelerimizi bıraktık, ben biraz daha fotoğraf çektim.Valimiz her masayı ayrı ayrı dolaştı, sonra hoca dua okumaya başladı ben de ayrıldım. Ardından da sünnet yemeği olacaktı.

Çocuklar çok sevimliydi ve mutlu görünüyorlardı. Emeği geçen herkese çok teşekkür ederim.

Yine kursa döndük, şu anda geçen seneden yarım kalan  resmimi tamamlıyorum.

Kurs çıkışı yürüyüşümü yaptım, hava çook güzeldi, denizin durgunluğu ve havanın sıcaklığı,balık tutan teknelerin güzelliği insanı mest ediyordu.

Akşam yemeği sonrası da SİFAD’ın toplantısına gittim.Yeni üye arkadaşımız, Yeşim Çakır Arı’nın sunumundan sonra,Fotoğraf sanatçısı Salih Yıldırım’ın Kayseri sununumunu izledik. Bu arada Salih Yıldırım, Büyükçekmeçe Fotoğraf Derneği’nin(BÜFOD) yönetim kurulu üyesi ve SİFAD’a da üye.Yaptıkları etkinliklerden bahsetti, hatta belediyenin ve sponsorların katkılarıyla yaptıkları Uluslar Arası Festivalden görüntülerde sundu bize. Birçok ülkeden sanatçılar gelmiş, ve dünya 1.si olmuş yapılan son festival.Ama maalesef ulusal basında hiç duymadık.

Bu arada Salih Bey ve eşi  bize 3 tşhirt getirmiş. Birini sunum yapan arkadaşa verdiler, diğer 2 si içinde kura çektik, biri de bana çıktı))))

Ve eve geldiğimde saat 20.30 olmuştu. Yarım saat daha geçseydi 12 saate yakın dışarıda kalmış olacaktım. Okuların açılmasıyla faaliyetlerimde arttı anlayacağınız.

Bunlar güzel şeyler tabii.

Hepinize iyi geceler diliyor, sevgilerimi sunuyorum. Kendinize iyi bakın.

Bugün SİFAD’ın düzenlediği geziye katıldık. Sabah saat 5.30 kalkmak önce zor gelse de, yeni yerleri görmenin ve fotoğraf çekmenin heyecanı, herşeyi geride bıraktı.

Bu arada elektriklerde kesilince kapkaranlık bir Sinop’tan saat 6.15 de hareket ettik.

Önce Gerze’ye uğradık, orada da elektrikler yoktu, ama meşhur simitçileri Nuri Dede açıktı, oradan atıştırmalık birşeyler aldık yolda yemek için.

Bafra’ya geldiğimizde hiç durmadan Kızılırmak Deltası’na gittik.

Bir gece önce hava durumuna baktığımda havanın güneşli olduğunu görüp sevinmiştim. Ama internetten aldığım bilgiler doğru  çıkmadı. Hava hem kapalı ve hem de çok soğuktu. İyi ki yanıma kalın birşeyler almışım, yoksa arabadan inemezdim vallahi. Yani bereniz ve eldiveniniz yanınızda olsa kesinlikle takardınız. Hatta grubumuzdan getirenler berelerini giydi.

Avlanmalara karşı jandarma devamlı geziyordu. Ve bu arada büyük bir fotoğraf yarışması olacağı için, kuş fotoğrafı çekmeye gelen birçok fotoğrafçı vardı. Hele biriyle tanıştık, adam tamamen kamuflaj giyinmiş, kuş fotoğrafı çekmek için pusuya yatmıştı. İlk kez yakından böyle kıyafet giymiş birisi gördüm. Üstüne yine kamuflaj bir örtü almıştı.  Yani fotoğrafçılık ve yarışmalara katılmak böyle bir şey, özveri gerekiyor.

Hava şartlarından fazla fotoğraf çekemedim. Birde benim lensim küçük (18-55)olduğu için benim kuş fotoğrafı çekmem çok zor. İyi bir fotoğraf için sanırım kuşların benim yanıma gelmesi gerekiyor.J)))

Epey bir yol yürüdük ve dinlenme tesisine gidip çaylarımızı yudumladık. Bizim gibi aynı mekanda ki fotoğrafçılarla sohbet ettik. Derneğimize yeni katılan arkadaşlarla tanıştık, çay içtik.

Tekrar çekim için çıktık, bu arada çevrede Yılkı Atları, mandalar ve koyunlar da vardı, onları da görüntüledik. Manda çok olunca peyniri, kaymağı özel olarak satılıyordu.

Birazda size Kızılırmak Deltası’ndan bahsedeyim: Kızılırmak Nehri, Türkiye topraklarında doğan ve denize dökülen, ülkenin en uzun aynı zamanda da2.büyük drenaj havzasına sahip akarsuyu.Kızılırmak;Orta ve Kuzey Anadolu’da Sivas, Kayseri,Nevşehir,Kırşehir,Kırıkkale,Çankırı,Çorum, ve Samsun il sınırları içersinde, yaklaşık,1.355km yol kat ederek Karadeniz’e ulaşmakta ve taşıdığı alüvyonlarla Güney Karadeniz Havzası’nın en önemli deltasını ve sulak alan ekosistemini oluşturmakta.Büyüklüğü 56.000 hektar. 353 kuş türüyle, Güney Karadeniz Havzasında tespit edilmiş en yüksek kuş türü sayısına sahip.

Kızılırmak Deltası 2016 yılında UNESCO Dünya Doğal Miras Geçici listesine, Türkiye’nin 2. adayı olarak dahil edilmiş ve Türkiye’de RAMSAR Sözleşmesinin 9 kriterden, 8’ine sahip tek sulak alanı, diye bahsettikten sonra gezimizi anlatmaya devam edeyim.

Dönüşe geçtik, gözlem kulesine çıktık, birlikte güzel toplu fotoğraflar çektik. Ve saat 12.00 olmuştu. Bafra’ya gidip pide yemeden dönmek olmazdı. Bizde güzel bir pideciye gidip, hoş sohbet pidemizi yedik.

Gezimiz kısa sürse de, bizde bıraktığı izlerin uzun süre devam edeceği kesindi…Herşey arkadaşlarla güzel….İyi ki varsın SİFAD.

İyi akşamlar.