Evet… Her erkeğin içinde küçücük bir çocuk var. Bakmayın cüssesinin iriliğine, mevkisinin zenginliğine… Adamın kalbine dokununca; masum gözleriyle ve hayalleriyle çocuk ortaya çıkıyor.

Bakınca gözlerine görüyorsun taaa derinlerde tüm masumiyetiyle… Erkeğin çocukken hayalleri vardı ama erkek olduğu için hep güçlü olmak zorundaydı.  Zamanla kırılganlığını, içindeki küçük erkek çocuğunu unuttu, unutturuldu. “Sen erkeksin, her şeyi yaparsın.” dendikçe her şeyi yapmaya, güçlü olmaya mecbur kılındı. Ve kadınlara da öğretildi, hayatlarını bir erkeğin kurtaracağı…

Önce analar; “Benim oğlum büyüyünce bana bakar.” diye… Babalar; “Ben yokken evin erkeği sensin.” diye yüklendi. Sonra kadınlar hep bir beyaz atlı prens beklentisiyle hayatının kurtarıcısı rolünü erkeğe yükledi. Anne, babalar için kızlarının evlenmesi yükün artık koca evine transferiydi. Ve erkek kendi hayatının sorumluluğu yetmiyormuş gibi herkesin yüklerini yüklendi. Erkeklerin omuzlarına annelerinin, sevgililerinin, eşlerinin yükleri arka arkaya eklendi. Bir de kendi çocukları üstüne geldi. Güçlü olduğunu göstermek zorundaydı. Güçlü olmak için kırılganlığını, korkularını görmezden gelmeliydi, yok saymalıydı. Erkeğin içindeki küçük çocuk sessizdi. Hayalleri solgundu, bedeni yorgundu. Ancak; güçlü olursa, hiçbir koşulda ağlamazsa, acımasız olursa, savaşırsa hayatta kalabilirdi. Annesinden, kardeşinden, kadınından sevgiyi alabilirdi. İşte böyle koşullu sevgi çıkmazına sürüklendi, sevgiyi koşullu öğrendi.

Yaş aldıkça fark etti. “Güçlü olmam lazım.” Hipnozunu… Bu hipnoza kendini kurban ettiğini…

Sonra bir an; adam içindeki küçük çocukla yeniden buluştu. Ağladı, ağladı, ağladı. Tuttu küçüğün elinden Küçük Prensi izlemeye gittiler. Hayallerini gerçekleştirmeye, kendini keşfetmeye, sevgiyi hissetmeye…

Çok sevgili hem cinslerim, güzel kadınlar; Erkeklere biraz fazla yük yüklemedik mi?

Yeter ki fark edelim, hayal kırıklıklarımıza yol verelim. Babalarımızın, sevgililerimizin, erkek kardeşlerimizin, yaşı kaç olursa olsun oğullarımızın içindeki küçük çocuğu görelim ve onu koşulsuz sevelim. İzin verelim korkabilsinler ki korkularıyla yüzleşebilsinler. İzin verelim kırılganlıkları ifade bulsun ki şifalansınlar.

Ve yüklenen tüm yükler alınsın ki yeniden sevelim, sevilelim. Özgürce ve koşulsuzca AŞK ile…

Not: Geniş omuzlarında iki eş, dört kız kardeş, dört çocuk, bir zamanlar yaklaşık 100 işçi ve ailesini taşıyan babamın içindeki küçük erkek çocuğunu görüyorum ve içindeki ışığı ve yaşamı onurlandırıyorum. Paylaştığımız tüm deneyimler için şükrediyorum.

Hande Akın

Sakın yanlış anlaşılmasın!

Niyetim; kimseyi yargılamak, eleştirmek değil. Sadece fark ettirmek!

Çünkü ancak; farkındalığımız geliştikçe bilincimiz yükselir. Dolayısıyla; başlığa ön yargıyla yaklaşmadan okumaya devam ediyorsanız harikasınız. Gerçekten farkındalığınızı geliştirmeye böylece; yüksek bilinç boyutlarında özgür olmaya hazırsınız. Ruh bilir özgürlüğün mutluluk olduğunu… Bu da başka bir yazı konusu ama simdi odağımızı annesine koca olmuş erkeklere verelim.

Çok küçük yaştan başlayan bir hikaye bu… Hikaye de değil gerçek.

Anneniz ilgiye, sevgiye ihtiyaç duyuyorsa, kendi öz varlığının sevgi olduğunu unutmuşsa, kendi değerini çevresinden gördüğü ilgiyle özdeşleştiriyorsa, kadın olmaktan mutlu değilse ve en önemlisi beklediği ilgiyi kocasından göremiyorsa, kısacası; kendini sevmiyorsa, bilinçsiz olarak bu ilgiyi oğlundan istiyor. Bunu da ona aşırı ilgi göstererek, bir dediğini iki etmeyerek, “paşam oğlum, canım oğlum, aşkım oğlum vb.” sözleriyle bilinçaltına kodluyor. En zararlısı da “aşkım oğlum!” Çünkü erkek gerçekten aşık olduğunda bilinçaltı annesine ihanet ettiğini zannediyor ve suçluluk duygusuyla kendine ceza kesiyor.

Annesinin aşırı ilgisiyle anneye bağımlı hale gelen erkek, elbette her şeyden üstün annesini tutuyor. Bu durumda beklediği ilgiyi sürekli oğlundan alan anne çok memnun. Çünkü hiç yanlız kalmayacak. Oğlu hep yanında, oğlu bir nevi kocası oluyor. Esas kocaya gerek bile yok. Bağımlılıktan dolayı annesine koca olan erkeklerden eşlerine koca olmuyor ve bu kısır döngü devam ediyor.

Erkek zaman zaman aşırı ilgiden bunalsa da her istediğini, ütüsünü, çamaşırını, yemeğini, evinin temizliğini, yatağının toplanmasını yapan annesinden özgürleşip birey olamıyor. Annenin sağladığı konfordan vazgeçemiyor. Bağımlı olduğunun farkında bile değil. Bu sebeple sağlıklı, sürdürülebilir bir kadın erkek ilişkisi kuramıyor. Çünkü hiçbir kadın annesi gibi değil.

Çok basit bir soru var. Lütfen cesur olun ve kendinize sorun.

Gerçekten özgür müyüm?

Ve çok kıymetli anneler; oğullarınızdan size koca olmaz. Lütfen “Koca adam oldu bu çocuk niye evlenmiyor?” diye konuya komşuya dert yanmayın. Sizle evliyken nasıl evlensin adam!

Sevgili kadınlar; ihtiyaç duyduğunuz ilgiyi ve sevgiyi lütfen kendiniz kendinize verin. Dışarıya bağımlı olmadan sevgiyi hissetmeyi, kendini sevmeyi çocuklarınıza öğretin. Bırakın birey olsunlar, bırakın özgür olsunlar.

Nasıl mı?

Kendinizi severek, özünüzün sevgi olduğunu bilerek ve özgürleşerek!

Koşulsuz sevgim ve birlik bilinciyle…

Hande Akın

Şimdi tüm ön yargılarınızı bırakarak ebeveyn olarak önce kendinize, içinize bakmanızı rica ediyorum.

Bunca zamandır gözlemlediğim ve kendini doğrulayan durum şu; dışarıda ne varsa içimizde o var. Biz iç dünyamızdakileri halledince dış dünyamız, yaşamımız da değişiyor, güzelleşiyor.

Çocuklar en güzel aynalardan biri. Onlar da sansür yok. Çocuğunuz yalan mı söylüyor? Belki de siz sürekli patronunuza ya da ortağınıza yalan söylüyorsunuzdur. Çocuğunuz aşırı öfkeli, okulda sürekli kavga mı ediyor? Trafikte sürekli kavga eden, öfkeli sürücü siz olabilir misiniz? Bir bakın lütfen… Çocuk içine kapanıp odasından hiç çıkmıyor mu? Acaba siz kendinizi yaşama, kadın olmayı sevmeye kapamış olabilir misiniz? Çocuk karanlıktan korkuyorsa kendi korkularınız hiç yok mu? Acaba korkularınız yüzünden mi değişime direnç gösteriyorsunuz? Hep aynı kısır döngü içinde yaşıyorsunuz? Çocuk sürekli ağlayarak bir şeyler istiyorsa acaba siz sürekli kurban rolü oynayarak, sızlanarak ilgi mi bekliyorsunuz?

Sadece duygularınıza, içinize bakın lütfen… Kim size ne sorun çıkarıyorsa; aslında sorunun kaynağında kendiniz varsınız. Bu yüzden çözüm kendinizde başlıyor. “Problemi yaratan beyinle problemi çözmek mümkün olmaz.” demiş Einstein… Benim anladığım şu; problemi yaratan beyni, kendimizde bişeyleri değiştirmek çözüm demek.

Aynada gördüklerinizin sorumluluğunu alabilir misiniz? Bu sorumlulukla önce kendinizde sorun olduğunu kabul ederek çözmeye çalışabilir misiniz?

Çocuğunuzu alıp zorla psikologlara, pedagoglara, doktorlara, yaşam koçlarına taşımak yerine önce siz kendiniz için uzmanlarla görüşebilir misiniz?

Hadi cesaret! Kendinizle yüzleşmeye var mısınız?

Lütfen sihirli soruyu sorun!

“Ben de mi sorun var?

“Ben de bir sorun mu var?”

“Sorun ben de mi?” hangisi kulağınıza hoş geliyorsa…

Koşulsuz sevgim ve birlik bilinciyle…

Yazdıklarımı kanıtlayan bilimsel açıklamaların yer aldığı linkteki videoyu  izlemiz ricasıyla…

Hande Akın

Genç bir kadındı 30’lu yaşlarında ama küçücük bir kız çocuğu edasında…

İlginç olan; fiziği ve yüz hatlarıyla, çok benzediği 60’larında bir kadının elini sımsıkı tutmasıydı.

Annesiydi herhalde… Herhalde diyorum çünkü gözümüzle gördüğümüz hiçbir şeyin hakikati yansıtmadığını biliyorum. Pek çok defa deneyimledim, zannetmemem gerektiğini, zihnimle hükümlere, yargılara varmamayı…

Ama gördüğüm manzara; yetişkin bir kadın olsa dahi sımsıkı annesinin elinden tutan ve bağımlılık derecesinde annesine düşkün olan çocuk kalmış kadınları hatırlattı. Annesinden ayrı kendine bir kimlik bulamamış, kadın kimliğini yadsıyan küçük kız çocukları o kadar çok ki toplumumuzda…

“Annem üzülür.” diye hayallerinden vazgeçenler mi? ararsın… “Annem kızar.” diye kendisine ilgi duyan erkekleri geri çevirenler mi? ararsın. Her hafta sonunu, yoğun iş temposunda çalışmasına rağmen “Annem mutlu olsun.” diye annesiyle geçiren ve annesinin elinden bir çocuk gibi tutarak gezmelere giden kadınlar mı? Zihninin bir köşesinde hep annesinin kriterleriyle yaşayanlar mı? Hepsi var. Annelerine annelik eden, yaşamlarını babalarının mutlu edemediği, annelerini mutlu etmeye adayan çocuk kalmış kadınlar… Kendi eşlerini, sevgililerini, sevgili adaylarını yok sayanlar… Her zaman önce annem diyenler… Sonra da yaşayamadığı kendi hayatı için oflayıp, puflayanlar…

Durum erkeklerde farklı mı? Pek değil… Anne babaya bağımlı yaşayan yetişkin insanlar hala biraz çocuk kalmışlar… Annem, babam üzülür hipnozuyla yaşamları yarım kalmışlar. Babamdan duymuştum, yürümeyen ilk evliliğini ancak; babaannem vefat ettikten sonra bitirebildiğini… Annemiz babamız için kendi kararlarımızı almaktan, kendi hayatımızı, kendimizce yaşamaktan nasıl da vazgeçiyoruz değil mi? El alem ne der? canavarı yetmiyormuş gibi bir de “Annem, babam ne der? korkusu… Ya onlar üzülürse kaygısıyla kendimizden, isteklerimizden, özgür olmaktan vazgeçiyoruz. Halbuki kimsenin mutlu olması da üzülmesi de bir başkasına bağlı değil ki… Kişi kendi seçer üzülmeyi de mutlu olmayı da… Kişi eğer istemezse kimse onu üzemez! Ama çocukken hepimiz bir şekilde almışız hipnozlarımızı; “Yemeğini ye, bak üzülürüm sonra…” “Evladım beni üzme artık.” Beni üzersen hakkımı helal etmem sana… denile denile çocukken başkasını üzebileceğimize inandık. Artık büyüdük ama hala biraz çocuk kaldık ya o yüzden etkisindeyiz işte…

Çocuk kalmış kadınlar, adamlar özgürleşsin birer birer… Anne babaya bağımlı olmadan sağlıklı ebeveyn çocuk ilişkileriyle önce kendimizi bilelim ve tam olduğumuz halimizle kendimizi sevelim.

Yaşasın özgür ve mutlu yetişkin çocuklar…

Koşulsuz sevgim ve birlik bilinciyle…

Hande Akın

akışta kalarak keyifle ve neşeyle
insanlara destek olmak,
insanların daha mutlu olmaları için
kişisel dönüşümlerini sağlamak
böylece;gelişmek ve geliştirmek !

Çok sevgili Sinop Aşıkları,
Bu sitede yazılarımın yayınlanmasına vesile olan aslında Nilgün Hanım’ın oğlu Tansu…
Tansu’yla 2010 Ekim ayında başlayan tanışıklığımız çok kısa sürede www.handeakin.com’u tasarlaması ve o zamandan bu zamana siteme yaptığı katkılarla devam etti hala da ediyor. Her şeyin bir hikayesi varya Nilgün Hanım’ın sitesinde yazar olmamın hikayesi de Tansu’yla başlıyor. Size hikaye anlatmak değil amacım amacım; farkındalık yaratmak. İnsanlarla kurduğumuz iletişimin ilişkimizin kalitesini belirlediği farkındalığını yaratmak. Buna da bu yazı ile örnek olmak. Tansu’yla iş nedeniyle kurduğumuz sağlıklı iletişim annesiyle ve ablasıyla tanışmama vesile oldu ardından da şu an bu yazımın sizlere ulaşmasına…
Şimdi sizlerle bir şekilde iletişim kuruyorum, bakalım hayatınıza bu iletişim nasıl farkındalıklar kazandıracak. Belki de ilki kendinize “Ben zamanı” yaratmak olacak. O halde buyurun “Ben zamanı” geldi başlıklı yazımı okumaya…

“Ben zamanı” geldi ! başlıklı yazımı kendi “Ben zamanı”mda yazıyorum.
Rutinin içinden çıkıp alışkanlıkları kırınca yeni deneyimlerin heyecanı sarar. Yeninin getirdiği deneyim büyütür, geliştirir en önemlisi fark ettirir. Kendi ÖZünle buluşma, ÖZlem giderme zamanıdır “Ben zamanı” bir anlamda…
Ben de bir ay önce kendimle yeniden buluşmak için niyet ettim yolculuğa… İsteklerimiz için sadece niyet etmek yetmiyor elbette hayatta… Pek çoğumuz isteriz ama isteklerimizin olacağına yüz yüzde inanmayız. Bir şeyler engel olur inancımızın sağlamlığını sarsar. Ya başkalarının inançları, düşünceleridir ya egomuzun sesidir ya da duygularımızın, korkularımızın güdülediği sınırlandıran inançlar, alışkanlıklar engel olur; istediğimiz her ne ise onu gerçekleştirilebileceğimize olan inancımıza… Şüphe denen kemirgen içten içe çökertir inancı. Sinsidir şüphe, hiç farkına vardırmaz inancı kemirdiğini. Sonra bir gün bakarız ki hiçbir şeyin olmayacağına dair sağlam bir inancımız oluşmuş. Tüm engelleri aşmak, inancı sağlamlaştırmak; zihnin, kölesi değil efendisi olmakla başlar. İşte o zaman niyet inançla güçlenir ve harekete geçilir. Bazen minicik bir harekettir niyeti gerçekleştirmeye yeten. Küçücük bebek saflığında bir adımdır. Ben de minicik bir hareketle uçak biletimi almıştım. Ve insanoğlu kuş misali önce İzmir’e sonra Kuşadası’na kondum. İzmir’de çok sevgili dostlarımla buluştuğumda gökyüzünde rengarenk havai fişekler patlıyordu art arda… İşte dedim o zaman sen kendine “Ben zamanı” yaratıp hayatın tadını çıkarttığında kutlanıyorsun !
İzmir’deyken akışta gelen Kuşadası’nda seminer verme teklifini kabul edince gene dedim ki ne muhteşem bir şey; insanın yaşamak için çalışması değil çalışmak için yaşaması… Tutkuyla, adanmışlıkla yaptığı işin hiç iş gibi gelmemesi… İşte o zaman ruh özgür kalıyor ve sonsuz olasılıklar içinden neşe + keyif + zevk yaşamın ayrılmaz bir parçası oluyor hem de çalışarak ! Teşekkürler, teşekkürler…
İnsanın kendi derinliklerine inmesi sorumluluk ister. Yaşamında olanların, kısır döngülerin, istemediği, sevmediği tüm olayların olmasının, kendini mutsuz hissetmesinin kendinden kaynaklanabileceğini görmesi cesaret ister. Ancak; bu sorumluluk alındığında, cesaret gösterildiğinde yaşam coşkusu korunabilir. Diğer türlü sürekli şikayet etme, sorumluluğu hep başkalarına atmak kolaydır. Kurban rolü öğrenilendir ve oynamak çok kolaydır. Yaşamının kahramanı olmak için harekete geçmek; herkesin yapılmaz, olmaz dediğini sadece ve sadece kendine inanarak gerçekleştirmek zor gelir. Halbuki gücünde durmak, her koşulda sevgide kalmak bu bilincin ardında yatar. Yaşamımın kahramanıyım inancı mutluluğun kapısını ardına kadar açar. Kahraman insan tüm sınırlandıran inançlarını, egosunun tuzaklarını, kendine yarattığı “Ben zamanı”nda fark eder.
Fark ettikçe kahraman çeker kılıcını tüm korkularıyla, üzüntü, acı, öfke, nefret, kıskançlık, acı, suçluluk, utanç gibi duygularıyla, yetersizlik ve değersizlik inancıyla yüzleşir. Onlarla tek tek hesaplaşır. Ve hepsinden özgürleşir. İşte o zaman zihninin nasıl da bedeniyle ruhu arasına duvar ördüğünü görür. Potansiyelini fark ettikçe gücünde ve koşulsuz sevgide kalır. Bundan sonrası kahramanın zafer zamanlarıdır. Yaşam hep kutlamayla; neşe + keyif + zevkle geçer.
Yaşam deneyimlerimdem yola çıkarak yazdığım bu yazımın, okuyanlarına; hayata dair umut ve “Ben zamanı” yaratmak için cesaret vermesini diliyorum.
Koşulsuz sevgim ve birlik bilinci ile…

http://www.handeakin.com/

Hande AKIN

Nasılsınız,keyfiniz yerinde mi? Sizin oralarda da yağmur yağıyor mu?Bu sene baharı yaşayamadık gerçekten.. Sanırım kış ve ardındanda hemen yaz gelecek. Ne ise yeterki siz, gönlünüz de baharı yaşayın.))

Değerli okuyucularım.En son okuduğum kitaptan sizlere geniş kapsamlı bahsetmiştim. Şimdi de elimde Yaşam Koçu arkadaşım,Hande Akın’ın tavsiye ettiği Osho’nun kitaplarından biri var. Büyük bir merak ve dikkatle okuyorum.İçinde Cd ‘de var. Kitabı bitirince izleyeceğim.Ama gerçekten harika.Yaşantım, ruhum çok daha mutlu oluyor sanki.Gerçekten diyorum.Bazı yerleri birkaç kez okuyarak hayatıma uygulamaya çalışıyorum. Bazı şeyleri değiştirmek  zaman alacaktır mutlaka,ama imkansız diye birşey yok.Kitabın ismi ‘Beden ve Zihni Dengelemek’.Bitince detaylı anlatacağım sizlere.

Yaşam Koçu Hande Akın’ı,daha öncede web sayfama konuk olmuştu biliyorsunuz. Ara arada e-posta  atar, yaptığı seminerleri haber verir,çalışmalarından haberdar eder.

Bu akşamda e-postamı açtığımda, paylaştığı yazı çok hoşuma gitti.İçinde ki mesajı sizlere de iletmek için yazıyı aynen yayınlıyor,hepinize iyi geceler diliyorum..

Eril & dişil dengede…

Yaklasik iki ay önce bir video izledim. İzlediğim anda ajandama 28 Mayıs Cuma akşamı icin “Ben zamanı”mı  kaydettim.

IS Sanat 20.00 LOS VIVANCOS !!!

7 kisilik (7 uğurlu sayımdır. ) grubun flemenko gösterisini izlemek için büyük bir istek duydum.

Linki izleyince sizin de ayni isteği duyacağınızdan eminim .

Biletler aylar öncesinden tükenmişti. Ama bir şekilde bu gösteriyi izleyecegimi biliyordum.

BİLMEK !

istediğin şeyin olacağına hiç şüphe duymadan inanmak ve bilmek ardından akışa teslim olmak…

İŞte bütün mesele bu. Akışa teslim olurken istedigin şeylere ulaşmak için de hareket etmek…

Bazen kapılar sımsıkı kapalıdır, bazen aşılması gereken duvarlar boyunuzu aşar, bazen adım attığınızda düşeceğiniz kocaman bir çukur vardır… Bazen de sebepsiz yere ataletin pençesine düşmüşsünüzdür.

Biliyorsunuzdur ama, hareket kabiliyetiniz sınırlanıştır…

İşte bu noktada hatırlanması gereken tek şey; ENGELLERİN ZİHİNDE OLDUĞU ve ATALETİN FELAKET olduğudur.

Ben ve sevgili dostum Zeynep, hiç bilet kalmaması engeline takılmadan IS Sanat’in yolunu tuttuk. Kapıda kimle karşılaştım dersiniz… Reklamcılık yıllarımda, ilk müşterilerimden biri olan Is Sanat’in kıymetli yöneticilerinden sevgili Nimet… Yıllar sonra Nimet’le karşılaşmak tesadüf değildi . Nimet, size yardımcı olmaya çalışayım, beni gişenin orada bekleyin dediğinde hiç şaşırmadım.

Bu arada başka bir şekilde; nasil olduysa ! gişede fazla biletler oluştu. Gelemeyen  davetlilerin yerine harika bir yerden showu izlemek üzere biletlerimizi aldık. En başından beri bildiğim gerçekleşti. Muhteşem iki saat geçirdik.

“Ben zamani” yaratmanın ödülünü; sahip olduğumuz gücün farkına vararak bir kez daha aldım.

Erkek bedenindeki zarif dişi enerjinin dansa yanismasını, yumurta topukların, keskin, sert bakışların cazibesini ve eril enejinin fizik bedene yansıyan baklavalarını, hayranlıkla izledik. Bizle birlikte salonu dolduranların tezahüratları grubun tekrar tekrar sahneye çıkmasını sağladı. “Ben zamanı”nda gelen farkındalık ise şu oldu. Erkeğin gücünü göstermesine izin verdiğinizde ruhu dans etmeye başlıyor ve bir kadın olarak erkeğin özgürce dans eden ruhunu görmek kadının ruhunu besliyor. Hanımlar; bırakın erkek gücünü göstersin, bırakın ruhu özgür kalsın… Ortaya çıkan enerji çok besleyici. Erkeğin güç rolünü hem evde, hem işte çalmak, onunla rekabet etmek yerine, kendi dişi enerjimizin zarifliğine, yumusşaklığına, değerine izin verelim.  O zaman; eril ve dişil enerji dengede !

Cinsiyetiniz ne olursa olsun; içinizde var olan eril ve dişil enerjiyi dengede tutmanız dileğiyle…

Koşulsuz sevgim ve birlik bilinciyle…

Iyi seyirler..

http://www.youtube.com/watch?v=mqjq7rOiTiM

http://www.youtube.com/watch?v=wUSekf4NgTg&feature=related

Hande Akın

İletişim & İlişki Uzmanı

Kuantum Terapist

www.handeakin.com

Hande Akın. Biliyorsunuz daha öncede web sayfama konuk olmuş,yaşam koçluğu hakında bizi bilgilendirmişti.Hatırlamanız için linki tekrar yayınlıyorum.

http://nilguncabaci.com/2011/02/hande-akin-yasam-kocu/

Daha sonra yine sanal ortamda görüşmelerimiz devam etti. Ve dün de daha önceden bana bildirdiği Bhanu Foxley’in vereceği ‘Duygusal Kinesiloji’ seminerine katıldım.

Hande Akın,çok tatlı,sempatik,cana yakın bir bayan.Bhanu Foxley’de güzel gülüşü ve sevimli yaklaşımıyla çok etkiledi beni.İngilizce konuştuk ama Kinesiyoloji olunca konu, çok yabancı terimler olduğu için ve dikkat dağıtmamak içinde fazla soru soramadım seminerde. Katılanların hepsi iyi İngilizce biliyordu.

Çok ilginç  bir teste tabii tuttu bizi önce.Sağ elimizin baş parmağını ve işaret parmağımızı halka şeklinde biribirine kilitledik.Bir eliyle boynumuzdan aşağıya şöyle birşey itiyormuş gibi yaptı ve ismimizi sordu, cevabımızı doğru verdiğimizde parmaklarımız açılmadı birbirinden ,fakat sorduğu sorunun cevabını yalnış verdiğimizde parmaklarımızı gayet rahat birbirinden ayırdı Bhanu.

Şimdi sizlere Hande Akın ve Bhanu Foxley’in katıldığı bir tv programından kesit yayınlayacağım izlemenizi öneririm.

TV EM Selince Programı 19 Mart 2012
Seminer bittikten sonra ben de kendimde ki rahatsızlıklardan bahsettim,mesela yaşlanmaktan korktuğumu söyledim,sonra birden fazla işle meşgulüm ,yapmak zorunda değilim ama yapmaya calışıyorum ve bu beni strese sokuyor dedim. Benim de kendisinden destek almamı söyledi.Sinop’a döneceğim değincede Skype’den devam edebiliriz dedi. Aslında sorduğu sorulardan kendisinden çok faydalanacağımı  anladım. Şimdilik  önerdiği kitapları okuyacağım.

Bu kitapları sizlerlede paylaşmak istiyorum.

1.Sevginin Saklı Sİmetrisi-Bert Hellinger

2.Geçmişin Hipnozunu bozmak-Dr. Bülent Uran

3.Kuantum Sıçrama-R.Şanal

4.Rezonans Kanunu-Pierre Franckh

5.4 antlaşma-Don Mıquel Ruiz

6.Düşünce Güçüyle Tedavi-Lurs L. Hay

Ve Osho’nun cep kitapları..

Henüz almadım bu kitapları hafta sonu İstinye Park’ta araştırıp alacağım.

Fakat Hande’nin ofisinde ilgi alanıma giren ‘Ve Gittik’(Serap Teğmen) kitabı dikkatimi çekti,onu aldım. İlk fırsatta okuyup sizlerle paylaşacağım.

Kitapta 13 kadının yaşamlarına ara vererek Hindistan’a yaptıkları yolculuğu anlatıyor.Ve aynı zamanda bu içsel bir yolculuk diyor,kitabın arka yüzünde. Bu yolculukta Hande Akın’da var. Çok merak ediyorum nasıl bir yolculuk olduğunu. İlk fırsatta okuyacağım.Şu anda 3 kitap birden okuyorum. Zamanım fazla yok, bazılarını İstanbul’da okuyup bırakacağım, umarım bitirebilirim.

Bu arada, http://www.handeakin.com/ bu siteyi inceleyin. Kendinizdeki eksiklikleri fark etmenizi sağlayacak ve kendinize Ben Zamanı ayırmak için, eminim Hande Akın’la iletişime geceçeksinizdir.

İstanbul’dan sevgiler.

Daha önce web siteme konuk olan Yaşam Koçu, Hande Akın, http://nilguncabaci.com/2011/02/hande-akin-yasam-kocu/

şimdi de Uzman Tv ‘de ,Yaşam Koçu ile ilgili sorulara cevap veriyor. Tıklayıp bilgilenmek isterseniz işte adresi…

Hande akın söylemiyle, hepinize ‘ Birlik bilinci ve koşulsuz sevgim’ ile…

Sinop’tan sevgiler…

http://www.uzmantv.com/yasam-kocu-nedir