Tag Archives: Bi’Tutam Tuz.

Hayat bir okuldur. Her an yeni bir şeyler öğrenirsiniz ve her an yeni sınavlarla test edilirsiniz. Tamam, artık öğrendim dediğinizde karşınızdaki kişinin ağzından çıkan bir cümle ile kalbiniz hop edip tüyleriniz diken diken oluyorsa ‘artık öğrendim’ ‘yok ya, öğrenememişim’e dönüşüverir. Aslında bu da sadece şunu gösterir: Bilmek, bilginin kafada olması …

Ben tekstil sektöründe çalışıyorum. Yıllar önce  bir atölyeye  gittiğim zaman ayakta çalışan bir sürü işçinin damardan diye tabir edilen arabesk müziklerini dinlediklerini görmüştüm. Çok şaşırmıştım.

“Söylediklerinize dikkat edin; düşünceleriniz olur. Düşüncelerinize dikkat edin; duygularınız olur.  Duygularınıza dikkat edin; davranışlarınız olur. Davranışlarınıza dikkat edin; alışkanlıklarınız olur. Alışkanlıklarınıza dikkat edin; değerleriniz olur. Değerlerinize dikkat edin; karakteriniz olur. Karakterinize dikkat edin; Kaderiniz olur” demiş Indra Gandhi. Haydi, kaderimizi değiştirmek için en başa dönelim. Karakterimize dikkat etmemiz biraz zor …

  Eski Western filmlerinde Kızılderililer ve beyazlar savaşırdı. Kızılderililerin kabilesinde bir şifacı kadın olurdu. Ölüm döşeğinde yatanı değişik otlar ve ilaçlarla iyileştirir, ayağa kaldırırdı.

Kilo konusunda insanlar kaça ayrılır? Cevap veriyorum:  Çok fazla çeşide… Az kilolular, çok kilolular, obezler, zayıflar, inceler, bir deri bir kemikler, vs…Ama bu yazının konusu başka bir çeşitle ilgili. Zayıf insanlar ya da zayıflamayı başarmış insanlar, zayıflamayı bir türlü beceremeyenlere şöyle konuşurlar:

Bizim ailede bir gelenek vardır, iyilik yapana karşılığı kesinlikle verilir. Anneannem doktora giderdi, doktor onunla ilgilenirdi, anneannem çok memnun kalırdı ve bir daha ki gidişinde kesinlikle elinde bir paket olurdu, çikolata ya da balık, birbirinden ilgisiz de olsa hoşa gidecek bir şeyler…

Kıyamet dendi, dünyanın sonu dendi, hızlı bir şekilde koca bir yıl daha bitti. Dünyanın ekseni biraz kayınca dönme hızı da artınca, aslında biz bir günü 16 saat gibi yaşamaya başlamışız.

Birbirini tanıyanların, komşuluğun hala geçerli olduğu eski bir İstanbul mahallesinde, güzel bir sokakta oturuyorum. Komşularla görüşülür bizim sokakta, bazen sokağın başından sonuna yürümek selamlamaktan sohbete, hatta yemeğe kalmaya giden bir yolculuktur. Komşularımdan biri bana annesinin yaptıklarını anlattıkça içim gidiyordu. Emekli, iki çocuk annesi bir kadın nasıl bu kadar yaratıcı olabiliyordu?