Hiç bir şey durduk yere olmuyor! 2021’in ilk mucizevi hikayesi…Hande Akın- Ben Zamanı

Hiç bir şey rastlantı değil…

Tesadüf dediğimiz Tanrı’nın eli değidi demekse…

Birazdan okuyacaklarınız tamamen yaşanmış gerçek hikayedir. Bu hikayenin figüranlarından biri de benim. Ancak; asıl kahraman tüm senaryoyu tüm zamanlarda, tüm boyutlarda yazan Yaradan!

Ve ben Yaradan’ın olmadığı, hiç bir hikayenin olmadığını düşünüyorum. Düşünmekten öte buna iman ediyorum. Her şey O’ndan… Hayatı anlamlı kılan, göz yaşlarımı sebepsiz akıtan, tarif edemeyeceğim bir duygu seli, AŞK OLma hali… Ruhun sonsuzluğu ve sınırsızlığına, BİR oluşuna saygıyla eğiliyorum. Kuantum alandan yaratım; böyle bir şey sanırım…

Tam da bu sebeple; BAŞKA BİR REALİTE YARATMAK MÜMKÜN!

Gelelim hikayemize;

Türk Hava Yolları’ndan vizesiz ülkeler adlı bir mail geliyor.

Yeni yıl zamanı seyahat edilebilecek, vizesi olmayan ülkelerden biri de Kuzey Makedonya…

Yol arkadaşımın aile kökleri, Kuzey Makedonya, Kalkendelen’de, bugünün adıyla Tetova’da…

Köklerimizden güç aldığımızı, köklerimiz dediğimiz; ailemizi, atalarımızı onurlandırmanın ne kadar kıymetli olduğunu ve anlatılamayacak derin hisler verdiğini aile konstelasyonundan biliyorum.

Tamamen sezgisel olarak kendim ve yol arkadaşım adına, ona sürpriz yaparak uçak biletlerini alıyorum. Neyle karşılacağımızı, nasıl zaman geçireceğimizi hiç bilmiyorum. Elbette bir motivasyonumda yeni yıla, yeni bir enerji alanında girmek. Covid’e rağmen kendi realitemizi yaratabileceğimizin mümkün olduğunu bilmek.

İki gün Üsküp’ü tavaf ettikten sonra planladığım üzere (evrenin planladığı üzere, aslında biz sadece kendimiz planlıyoruz, zannediyoruz.) Kalkandelen’e geçiyoruz. Osmanlı’dan günümüze kadar gelen Alaca Cami’yi, ardından Harabati Baba Tekkesi’ni ziyaret ediyoruz. Gördüğümüz herkese, yol arkadaşımın dedesinin Kalkandelen’den 1910’lu yıllarda göç ettiğini kardeşi, akrabaları olabileceğini ve onları aradığımızı söylüyoruz. Polis merkezine kadar gidiyoruz. Tapu kadastrodan eski kayıtları bulabileceğimiz bilgisini alıyoruz. Ancak; elimiz boş Ohrid’e doğru yol alıyoruz.

Ohrid’de iki gün geçiriyoruz. 2021’e yeni umutlarla giriyoruz. Artık dönüş yolculuğuna geçeceğiz. Uçağa binerken Covid testi sunmamız gerektiğinden, testi yapabilecek Ohrid’de bir yer arıyoruz ve bulamıyoruz.

Dönüş günündeyiz. Kalkandelen’de Covid test için bir yer buluyoruz. Ancak; dolular, randevu alamıyoruz. Dönüş uçağımızın olduğu Üsküp’te test yaptırıp sonucu alabileceğiz. Gidiyoruz, testi oluyoruz.

Sonucu beklerken ‘’Üsküp’ü gezmeye devam edelim.’’ diyoruz ve ilk geldiğimizde kahvesine bayıldığımız Mola Coffee’ye tekrar gidiyoruz. İzmir’den gelen bir çiftle gezdiğimiz, gördüğümüz yerleri konuşuyoruz. Sohbetimize tanık olan ve katılan Türk asıllı Atilla’ya da yol arkadaşım, dedesinin hikayesini anlatıyor. Başka bir akrabasından duyduğu Kalkandelen’deki Fiyonk köyünü soruyor. O da orası Fiyonk değil, Pirok diyor.

Test sonucunu aldık, negatif… Sanki başka bir manada başka bir alemde bir testten geçtik. Ve istikamet tekrar Kalkandelen, bu sefer Pirok Köyü… Uçağımıza saatler kala…

Köye geldik, caminin karşısındaki pastahaneye girdik. Türkçe ve İngilizce bilmeyen dükkan sahibi, oğulunu çağırıyor, ona anlatıyoruz. Babasına tercüme ediyor. Pastahane sahibi bir telefon açıyor. Telefona çıkan adamla Türkçe konuşuyoruz. Adam ‘’O kadar eskileri bulamazsınız.’’ diyor. İçimden bir ses ‘’Buluruz.’’ diyor. ‘’Muhtar var mı?’’ diye soruyoruz, yok! diyor.

Derken dükkana tüp taşıyan bir adam geliyor. O birini arıyor orada tesadüfen bulunan Türk kökenli bir başka adam geliyor. Ona anlatıyoruz. Pirok Köyü’nde yaşayanların soy ağacının olduğu bir kitaptan bahs ediyor. Kardeşi biraz Türkçe biliyormuş, hemen onu arıyor ve kardeşi Hasan, elinde soy ağaçlarının olduğu kitapla geliyor.

blank

Bedenimde bir tatlı ürperti… İlahi, kutsal bir an oluşmaya başlayınca hissettiğim hisler…

Elimizdeki tek bilgi yol arkadaşımın dedesinin, Türkiye’ye gelmeden önceki adı; Zeynullah, babası Bekir, annesi Selvişah…

Kitabın kopuk sayfaları arasında bir soyağacı çıkıyor. Zeynullah, Bekir, Hakkı, Gazanfer isimleri soyda tekrar ediyor. İşte göz yaşlarımın akmaya başladığı an. Yol arkadaşıma, göbek isim olarak, dedesi çok hasret kaldığı, küçük erkek kardeşinin adı; Hakkı’nın verilmesini istemiş.

Bulduk bir iz…

Ve kitabı getiren Hasan birilerini arıyor. Birazdan ‘’Amcan geliyor.’’ diyorlar.

Sözün bittiği bir an.

Kavuşma anı.

Yol arkadaşım; dedesinin kardeşinin oğulunu buluyor. Yani babasının kuzeni…

Büyük amca Nejdet…

Sarılma anlarını görmenizi isterdim. Kan çeker derler ya… İki farklı jenerasyonun buluşması…

Aynı dili konuşamasalar da gönül dilinde muhabbette olmaları… Bu çok özel, ilahi ana tanıklık etmenin ve bunun bir manada az da olsa mimarı olmanın mucizevi manevi tadı…

Uçağa saatler kala amcanın evine gidişimiz ve duvarda asılı üç kardeşin fotoğrafı…

Yol arkadaşımın dedesi Zeynullah (Zeynel), kardeşi Hakkı ve diğer kardeşi İzahir

Atalar gülümsüyor sanki… Tarif edilemez hisler, duygular…

blank

Sanki boyutlar arası, zaman ötesi, sonsuz olasılıklar evreninde yüce bir an, YaradAN!

Bazen ne yaptığımızı, neden yaptığımızı bilemeyiz. Sadece gönülden bir hissediş vardır.

Tarifi yoktur, kelimeler yetmez. İşte o ilahi planın bir parçası olduğumuzda kendi maneviyatımızın okyanusunda yüzeriz. Bir damla olduğumuz idrakiyle engin okyanusla bir ve bütün olduğumuzu hissederiz.

Ayırımlar, engeller sadece zihindedir. Asıl olan BİR ve bütün hissediştedir.

Korku, öfke bu hissedişten bizi koparır, alıkoyar. Kendi cehennemimize hapis eder.

Cennet ise yer yüzünde, kuantum alanda sonsuz olasılıklarla yaratım ve yaradan olduğumuz bilincidir.

İşte 2021’e bu halde adım attım. Hepimize sonsuz olasılıklarla, muhteşem bir hediye olsun yeni yıl.

Ve de öyledir…

Sevgilerimle…

Hakkımda Nilgun

blank
Sinop'ta yaşayan, Sinop'lu bir bayanım. Gezmeyi, yüzmeyi, konuşmayı, sosyal aktiviteleri çok severim. İnsanlara yardımcı olmak beni çok mutlu eder.Ve tam bir Sinop Aşığıyım. Bu kadar yeterli mi?)))

İlginizi Çekebilir

blank

Calista Otelde 2. Gün

Merhaba tekrar, Calista Otel’de tatilimizin 2. Gününü anlatmaya devam edeyim. Rahat bir uykudan sonra sabah …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.